kalbimi o köşebaşında bırakmalı, hiç geri almamacasına

Yıllarımı düne bakmadan, yapılan hatalardan ders almadan tüketmeyi başarmışım. Unutmak çekilen ve çektirilen acıları en kolay kaçış yolum olmuş. Dökülen gözyaşlarını umursamamışım bile. Benim döktüklerimden de kime ne.

Günlerin böyle hızla aktığı dönemlerden birinde aklım başıma gelivermiş durduk yere. Sevdiğimi hatırlamışım, unuttuklarımı bir bir çıkarmışım naftalin kokan hatıralardan. Gölgeler çıkmış gözü yaşlı yollarıma, gitme demişler bana ya da gidersen adam gibi git, bir daha dönme. Sarıl, becerebirsen sevdana.

Tek tek günyüzüne çıkmış unuttum sandığım her an. Hatırladıkça sevinmiş, çocuklaşmışım. Bir daha hiç unutmamaya sözvermişim kendime, hiç.

O hayallerden ve hatıralardan sıyrılıp gelivermiş sevda. Kapat ve unut herşeyi demiş. Seni çok seviyorum ne olur beni unut demiş. Ne şimdi bu; yangın yerinde kalmış birini kurtaracağım diye kendi canını ateşe atmaya ne gerek var. Acımı gömmeli ve gitmeli, hiç dönmemecesine, arkama bile bakmadan. Şimdi, tam şuanda. Bir köşe başında bırakmalı hayalleri, ardına bile bakmadan uzaklaşmalı.

Git ve unut diyen yare inat aklımı ve kalbimi o köşebaşında bırakmalı, hiç geri almamacasına...

Nede olsa kalp sahibinde güzel.