teselli etmiyor hiçbirşey gidişini...
kayboluyorum boşluğunda..
yalnızlık bu kadar büyükmü..
bütün acılar
nasıl sığabilir içine..
hayat birbirinden kopuk anlardan ibaret..
bir bütünlüğü yok artık..
herşey kopuk..
dünü hatırladıkça ölüyorum..
bugün yine sensizdim..
yarından farkı yok..
kayboluyorum hep..
kendimi ararken..
içinde benden eser yok..
çıkar beni senden
kendimi bulamıyorum..
nasl tükettin beni bu kadar çabuk..
hiçmi yer etmedim kalbinde..
hiçmi dokunamadım kalbine..
hiçmi acıtmadı sevgim seni..
yok bunun bir karşılığı..
anlatılmaz..
oysa...
oysa...
boşver..
faydası yok..
daha fazla beni acıtmaktan başka..
sen hissetmedikten..
biraz canın acımadıktan sonra..
boşver..
yalnızlığın demir kapılarının ardından
son kez bakıyorum sana..
ve atıyorum kendimi boşluğuna...
