ODAMDA SEN YOKTUN

Odada sen yoktun ve ben rahatça yazabiliyordum,rahatça konuşabiliyordum,anlatabiliyordum rahatça.Zaten hep sen yokken ve bana en uzakken seviyordum cesurca.Kendime anlatıyordum sevgimin buyukluğunu ve tabi odaya.Odam benim en yakın dostumdu sanki sen yokken..Yağmadan gürlememe bile kızmıyordu.Duvarları beni hep hareketsiz dinledi.Ayna hiç beni göstermedi karşısından geçerken.Seni çok seviyorum aptal kız derken hiç bakmadı saatin akrep ve yelkovanı.Sinirlendiğimde,sitem ettiğimde hep sehpanın üstündeydi çayım.Sanki odanın rengi benle değişirdi,kızdığımda kırmızı,sevdiğimde turkuaz,öldüğümde lacivertin siyahıydı.Müzik seti beni uçurumdan itmek ister gibi bol acılı parçalarla doluydu.Ben aptalım,bir daha sevmicem dedikçe, o bana yeniden sevedeilirim diyordu.Sandalyelerimde yargıç,avukat,yazıcı oturmuş beni bekliyordu;bi sen yoktun davada bir ben.Mazeetim var çünkü benim.Seni seviyorumm çünkü.Sanık olduğumda,kirli çamaşırlarımı göremem geçmişte yıprattığım.Sen ,beni bu halde göremezsin zaten.Takvimin yaprakları geçen dogum gunümden beri koparılmayı bekliyor.Yaşasaydım koparırdım belkide.Işık gözümü alıyor,korkuyorum seni göremeyecegımden.Çekmecelerde resmin var,açıp bakamadığım,bakıpta tozlarını alamadığım.Üzerinde ruj izi olan karsılıklı içtiğimiz kahvenin fincanı duruyor cam önünde.İnanmıyorum artık kahvenin kırk yıllık hatırına .Halıyı hiç süpürmedim cıkıp gittiğinden beri,çünkü dökülen saclarının azda olsa kokusunu duymalıydım.Yaz günü yorgan örtüyorum titreyen kalbimi durdurmak için.Perdeleri açıyorum;hep aynı manzara; yıldızlar,gökyüzü,ay,yürüyen insanlar,korna sesleri.Sehpada bir büyük birde küçük bardak var,baktıkça nazik su içişlerini hatırlıyorum.Aynanın kenarına unutmamam için astığın faturalar var,son ödeme tarihlerinin geçtiği, ve taksimetre çok pahalı tuttu;günlerce sensiz kalmanın gece tarifesini yazarken.Kapıyı ufakta olsa açık bıraktım,ufakta olsa gelirsin diye bir umut var halaa içimde,ama kapının aralığıda içimdeki umut kadar ufak unutma.Verdiğin gülleri kurutuyorum,renkleri saçının kızıllığına benzesin diye,kitap ayraçlarım eski resimlerimiz artık.Halıdaki desenleri sana benzetiyorum canım sıkıldığında,her zaman oynadığın bebek yanımda haalaa,hiç ayırmadımda yanımdan.Seni hasretle beklemekte,bu dertle saçları döküldü benle aynı kaderle.O aşkımızın cansız meyvesıydı ya hanıı,yanılmışız canlıymış megerse.Bazen çıkıp dua ediyorum mezar başlarında,kim olduklarına bakmadan.Sokaklarda dilencilik yapıyorum bazen seni görebilmek için ,o ,senin en cok gezdiğin sokaklarda.Bana aldığın bardakların hepsini kullandım hatırı kalmasın diye.Bir tek üzerinde ismin yazan kupaya dokunmadım.Çaydanlıkları ovaladım durdum lamba sanıp,içinden bir cin çıkar umuduyla.Vitrindeki çiçek soluyor yavaş yavaş,sen su vermeyince üşendim ona bakmaya.Odadaki maviliklere gözlerinin rengi diye baktım,saatin tiktakları,seninle olan kavgalarımızı anımsattı bana,özledim kavgalarımızıda.Bulduğum bütün yüzükleri taktım parmaklarıma ,kaç kere birbirimize söz verip ayrıldığımızı anımsamak istercesine.Televizyon senin en çok seyrettiğin kanalda duruyor yokluğundan sonra.Ok şadığın saçımı hiç kestirmedim bidaha, ziyertime gelenler hacı da dedile uzayan sakallarımla bana .Aynaya çapraz baktığım da gördüğüm yerde değilsin artık.Seni görmeye gelen rüzgar gelmiyor artık bana.Sanki hersey küstü bana ve yalnızlığıma,seni bıraktığıma.Sigaramın dumanı halkalar oluşturdu yine başımın üstünde,rüyamı gerçekmi bilmiyorum.Rüyalarım seni değil artık ,sadece ali babanın çiftliğini ve koyunlarını görüyorum,sayamıyorum bile artık koyunları.Meger odamdaki renkler nede parlakmış,sen yokken,senin ışıltın yokken anladım bunu.Bacaklarım kıreçlenmiş miskin miskin oturmaktan,örümcek beyinli oldum düşünmemekten,mevsimlerin sayısı bire indi gittiğin andan itibaren.Yarıda kalan satranç macımız seni bekliyor hala.Kovamadığım hayaletler mesken tuttu evimi.Evimi temizlemek için hizmetçide gelmiyor artık.Elektriğim ,suyum,hepsi kesildi ödemediğim faturalardan ve ben evimi en sevdiğim anda kırdılar kapıyı kokular içinde ve gerisini hatırlamadığı .Tenimin moruyla yazdığım vasiyette isteğim;yanıma gelmendi,bilmediğim,tanımadığım,bedenımın soguk,gözlerimin açık,böceklerin vucudumda yuva yaptığı yerde.Seni en çok ben sevdim ODAMDA.

O yokken en iyi sırdasın odan, sigaran ve ondan kaLan anıLar . aptaLca bi kac hayaL kurarsın bazen güLer bazen agLarsın . Ama o nerden biLicek .

Buda cok güzeLdi .. :222:

Saol Besbelası :102:

Duvarlar üstüme üstüme geliyor odamda sen yoksun diye .
Ben gün ışığına hasretim odam hep karanlık sen yoksun diye :(
Teşekürler güzel bir yazı
Hep bekleriz hep güzel ümitler hep güzel hayaller kurarız giden sevggilinin ardında sanki geri dönecekmiş gibi ama gelmiyeceğini biliyoruz : :36:

emeğin için teşekkürler.