BİR DAMLA HAZRETİ HAMZA

Ümmeti Muhammedin (s.a.v.) Firavunuydu. Ebu Cehildi. Yine Peygamber Efendimize (s.a.v.) hakaret etmişti.
Allahın (c.c.) arslanı, arslan avcısı Hamza son avından dönüyordu. Abdullah b. Cudanın cariyesi önünü kesip Ebu Cehilin yeğenine hakaret ettiğini söyledi&
Hamzaydı bu& Göğün yedinci katında Allahın arslanı diye şanı yüceltilecek olan Hamzaydı. Dayanabilir mi Ebu Cehilin bu pervasızlığına?!
Doğruca Harem-i Şerife gitti. Zira Ebu Cehil oradaydı. Hiç kimseye hiç bir şey sormadan Ebu Cehilin üzerine fırladı. Elinde ki yay Ebu Cehilin kafasını yarmıştı.
Ebu Cehile ve yanındakilere korkusuzca meydan okudu. Zira o gözünün gördüğü hiçbir şeyden korkmazdı. O ölümü korkuturdu&
Alemlere Rahmet (s.a.v.) o günlerde artan işkencelerden dolayı ashabından Erkamın evinde kalıyordu. Allahın (c.c.) Arslanı doğruca Erkamın evine gidip Fahr-i Kainat Efendimizin önünde Kelime-i şahadet getirdi.
Artık Müslümanlar daha da güçlüydü. Resulullah (s.a.v.) daha sevinçliydi. En cesur, en hayırlı amcası artık müslümandı, yanındaydı&
Medineye hicretten sonra Peygamber Efendimiz (s.a.v.) iki kişi,iki kişi olmak üzere müminleri birbirine kardeş yapmıştı. Hz. Hamzanın kardeşi Alemlare Rahmetin (s.a.v) sevgilisi Hz. Zeyddi.
İlk seriyyenin komutanı da Hz. Hamzaydı&
Bedrin arslanı da Oydu&
Uhudun kahramanı da şehidi de yine Oydu&
Allah (c.c.) ve Resulü (s.a.v.) Ondan razı, Oda Allah (c.c.) ve Resulünden razıydı&
Selam sana ey şehitler sultanı&
Selam ve Dua ile...