OySa ŞiMDi SaDéCé YaLnıZıM......
Bahar çiçek vermiş dallara,
güneş sırtını istanbul'a
ve ben yüzlerce adım attım bu kentin sokaklarında.
Tüm kaldırım taşları aklımda
ve bulamadığım adınla...
Özlem şarkıları ezberledim
ve bağıra bağıra söyledim,
duyuramadım sesimi yada duymak istemedin.
Çalan her telefonun sesini, ACABA? Diyerek,
yüreğimin deli atışlarıyla açtım.
Her defasında aynı hayal kırıklığını yaşadım.
Senin numaralarına giden parmaklarımı kırdım.
Arayamadım...
Umutsuzluğu umuda ekledim.
Gelirlere kurdum kendimi;
ne kadar hüzün yağsa da bu kente..
Ağlamadım...
Göz yaşlarım yalnızlığım için akmamalıydı,
onlar sana özel olmalıydı.
Bir gün karşıma geçip,
beni kollarının arasına alacağında akacaklardı
ve senin getirdiğin sevinçle,
gözyaşı olacaklardı...
Gel sevdiğim;
daha fazla bekletme beni...
Saracaksa Azraillin kolları seni,
bedenini benim kollarıma bırak,
seni içime alayım...
Beraber özleyelim güneşin doğduğu dağın arkasında ki nehrin sesini, beraber büyütelim ellerimizde kardelenleri....
...ve gel sevdiğim
GEL ARTIK....
