Hayatta aşkta okul sıralarında öğrenilmiyo biri geliyo hayatına önce ince ince içini yakıyo,eritiyo sonra birden bire avuçlarının arasından kayıp gidiyo ve tam busırada hayatı yana yana öğreniyosun işte kalbin yavaş yavaş elinden giderken sen acıyla içine yakarken hayat sana yüzünü gösteriyo 'ben buyum herşeyi elinden alabilirim hazırlıklı ol' diyo belkide veya ben hep bunu duydumkendimi acıta acıta hayatı öğrendim ben hep sende önce bende kalışlarına razı oldum sonra benden gidişlerini anlayamadım,gözlerine takıldım uzun uzun sabah her uyanışımda bakışlarını gördüm yada tek tek kazıdım içime seni sonrada kaybettim ıssız bi bahçede tek başıma kaldım şimdi ateş böceklerini seyrediyorum...sessizce içimi yakıyorum yine hiç bi kül kalmasın diye bekliyorum,özlemlerim sana nazır olurken bi adım sonra yaşadıklarıma nasıl saf sevişime nazırlaşıyo,hiçbişeyin nekadar faydasız olduğunu anlayışım geç olmadı bir bilet alıp bi otobüse binip kaçmak istedim sonra sonra ama duruyosun yinede kendinden nereye kadar kaçabilirsinki heleki omzumda aşkın o ağır yükünü taşırken yok gidemedim benzaten sen dönüşü olmayan bi bileti kestin bana burda bense sessizce bekliyo oluyorum senigelmiycen ıssız bi yerde....
ben bahçemde oturuyorum hala kapadım kendimi her türlü şeye uzun bisüre ateşböceklerimi syredicem bitmeyen bu yaz gecesinde eğer bigün vazgeçersem senden kalbimide bırakıp gidicem burda ve ozaman inaıcam belkide gözlerinin yalan söylediğini bana....
