Gömün Ulan

Bütün duvarları yıkacağım, Gemileri yakacağım. Öfkem daha bir kabaracak; Kalbimi kıracağım. Sınırlarımı zorlayan bu hayatın anasını satacağım. Saçlarımı kazıtacağım bir berber koltuğun da; Aklarımı satacağım.

Küme küme geçmiş savuracağım İstanbulun sema sına, Küme küme gelecek, Gelmeyecek. Yalnızlığı takacağım bu şehri terk eden, Göçmen bir kuşun kanadına, Sensizliği. Bütün umutların dibine kibrit suyu çalacağım, Topunu yakacağım.

Aklımı kaçıracağım, Zor zapt edecek beni, üstüme geçirilmiş deli gömleği. Alkol olacağım.

Elime ne geçerse satacağım; Makine, dolap, perde, kilim, pas pas, mas mas. Yolluk satacağım, yolluk alacağım. Sonra terk edeceğim; anasını sattığım hayatın yanında eşantiyon verdiğim bu şehri; Beni terk edeceğim.

Ucube bir kasabanın ucube ayyaşı olacağım. Kirli, Pis bir sakal bırakacağım. Şarap şişelerinden evler yapacağım; Belediye banklarının üzerine. Sokakta, parkta, Bahçede; Çamura yatacağım.

Belediye barınaklarında, Sur diplerinde; Raconlar keseceğim. Bir köpek bıçak gelecek; saplanacak bağrıma; Ama acıtmayacak. Anasını sattığım hayatı terk edeceğim. Kimsesiz mezarlığına atacaklar leşimi.

Demeyeceğim kimseye; Anamı, bacımı, kardeşimi, eşimi. Peşimden yutkunanım bile olmayacak; Saf tutanım bile. Sabah ezanının peşinden gömün ulan cesedimi.

Anka kuşu gibi;

Gene dirileceğim.

İnadım inat ulan hayat;

Ondan da senden de vazgeçmeyeceğim&.!!