Bu Sevdanın Ateşi

Hep ertelenen bir an,hiç yaşanmamaya mahkumdur.Düşlerin bekleyişini yalnızca bir hüsran karşılayacaktır.Mevsimleri sayarak ömür baharsız tükenir gider.Sevdiğimizi bulmak ya da bulduğumuzu sevmek tercihi en zor olan iki seçenektir bu sınavda...Boşuna akan ırmaklar mı var yüreğimizde,sebepsiz mi coşkun bir denizde maviye hasretliğimiz?Ufukta görünen o ki ,mutluluk tek kişiliktir aslında.karşımızdakinin çabasına ihtiyacı yoktur mutluluğun.Aşkında sevdiğin kadar büyüktür!Sevdiğin sürece meydan okursun dünyaya.Hasretle beklenen gelmez hiçbir zaman.O hasreti yalnız tüketirsin.Karşılık bulmuyorsa sevda umut değil,kendini hükümdar sanan köleler üretir dönemezsin...Ama boşa geçmemiştir dolan vakit ,heba olan şiirlerin de değildir.Türkülerin diliyle yas tutttuğun geceler sırdaşlığını hiç terketmez.Kıymetini bildiğin kırçiçekleri yeniden açar ve o gül solar.ayrılanlar yıllar geçsede üstünden hep aynı acıyı çeker ama yollar hiç bitmez.Sonuna geldiğini zannettiğin yerler birer duraktır aslında.Ve sen yolculuğunu gönüllü bitirmişsindir o durakta!Güneş hep geç kalırmış gibi gelir sen bir baharda,mevsimler başka havada.gerçeklerle düşler yerini kaybeder..Birtek o kalır yüreğinden hiç gitmeyen.Aynı bakışlı resmine saatlerce dalışın kalır sevdanın tutsaklığında acılarını dindirmeyen...şöyle dimdik durup Rüzgara karşı "ey hayat sen şevkli sularda bir dolunaysın,aslında yokum ben bu oyunda,ömrüm beni yok saysın"diyerek çekip gitmek gelir aklına.Bedeninizin parçalanması hiç umrunda değildir.Ama sevdiği uğruna ölenlerden olmak istemezsin.Çünkü yalnız yaşarken bir ihtimal daha vardır.Belki ölüme değil ama onun hayatına geç kalmışsındır.Uzaktır öyle kalacaktır belki.Hep bir umutla beklenirken sevda habercisi yüreğine teselli etmekte sana düşer.Herşeye rağmen korkutmasın seni bu sevdanın ateşi.Her yangın önce başladığı yeri yakar.sana küçük kendime büyük gelen yüreğimde;yıllar geçse de senin adını yazar.Ve bil ki sevdiğim uslanmaz ruhum yaşadıkça seni sever,seni sevdikçe yaşar..