-
Veda Etmeyi Bilmek
Veda Etmeyi Bilmek
Koşturarak zamanı kısalttığımız yolları aştığımız bir günün daha zili çaldı işte. Günaydınlaşarak çocukları kapıda karşıladık ve onları daha önceden hazırladığımız oyuncak köşelerinin bulunduğu odaya aldık. Roller verdik ve serbestçe oynamalarına rehber olduk. Ya kendimizi? Kendimizi fotokopi hayatlardan arındırmak için bir rol bulamadık. Her gün akşamdan planlar kurduk ve sabahın çalan ziline basarak başladık koşmaya
Bu sabah bir veda ziliydi kulağımda çalan. İşte verilen rolü serbestçe oynama zamanıydı Yorgunluğun yüzüne kadar çıktığı an veda etmelisin dediler
Sıkışıktı elimdeki dosyalar ama bir garip di bu veda günü
Dilimden elveda sözü çıkarken gözlerim parlar mı öğretmenim.
Elveda derken mutlu olur muyum mesela kalbin gümler mi? bu gün akşam olur mu?
Ya sonrası yarını var mı vedanın
Elveda demeden yollar ayrılır mı?
Elveda denince yollar ayrılır mı?
Ama her durumda kalpler ayrılmış demektir.
Veda öğrenilir mi?
Yeni bir hikayeydi yazmak istediğim diğerlerinden farklı olsun diye başladığım
bir veda nın arkasından.
Ve sonu gelmiş bir hikayeye nokta koymak elimden gelen.
AMA bir şey öğrenilir bu hikayede öğretmenim.
Veda etmeyi bilmek....
-
Her gelişin bir gidişide vardır mutlak gelindiği gibi gerektiğinde gidilip veda da etmek zor olsada ...
gitmek gerektiğinde gidebilmek ama o kadar güçlümüyüz..yada ben o kadar güçlümüyüm bilmem düşünmek lazım..
çok güzel bir yazı teşekkürler serap.. :223:
