Son siirLErden..

SenSizLik
Gittin Bu sehırden haberım oLmadan Sen gıdınce ßu sehır karanLık ßır elbıse gecirdi üzerine
Artık yoktun okul yolunda ve okul sıralarında saclarını örmuyordun ve ellerınde deıLdı kitapların..
Sen gıttın uzun zamandır degmıor gozlerım gozlerıne ve gozlerım her nereye degse hayalın canlanıyor gozlerımde ve ben sırf senı gorebılmek ıcın gözlerım kapalı bakıorum gökyüzüne yıldızlara anlatıoyorum cogu gece sensızlıgın acısını..
Gittin iŞte bu şehirden artık bomboş bı sehir ve ben tamamen sensızım
Senı cok sevdım ben sen sevmesende sen bılmesende duymasanda ben her gece soguk karanlıga haykırıyorum senı Sewıyorum Diye;
Bir Kez SevDın mı benı yada hiç sevdın mı ? Sen SevmeSende ben Sevdım Senı okuL sıraLarında okuL yoLunda ve gözlerımın degdıgı her noktada senı aradım Senı andım
Ve Sımdı Yıne okuL yoLundayım gözlerımın gözlerıne degdıgı o okul sıralarındayım
Bir daah ao güzel gözlerını görmeyecem örülü saclarına asmayacam gülücüklerimi
İşte artık yoksun bu şehirde ve bu şehir sen gıttıgınden beri sonbaharı yaşıyor zaten yüreğimse küçük bir cocuk yaLnızLıgında ellerını acmıs dualar yolluyor tanriya..
Bılıoyorum gittin ve ben sensızım ıste zaten sen hıc benımle olmadın ki..
Cogu gece senınLe bırlıkte cektıgımız bır fotografa dalıyor gözlerim..
Yine iki damLa gözyasi düsüyor fotografin züerine biri senin icin bir benim icin bir tek onlar kavusuyor birbirine, kavusamamıza inat…
Artık yoksun işte bu şehirde göremyecem seni ama göremesemde yüregımde kı en güzel yeri sana ayırdım; ve sen hep o en güzel yerde kalacaksın
Ve işte ben yıne bu gecede yıldızlara ve karanlıga seni haykırıyorum DuyuormuSUn
SensizLikLer iCinde Seni SewiYorum

Seni yasamak, seni sensiz yasamak, seni senli yasadıkca, sensizligi yasamak... Seni sevmek, seni sensiz sevmek, seni senli sevdikce, sensizligi sevmek... ne dedim ben şimdi anlayan var mı? :228:

SeRap iyimisin:)

Tüm Zaferler Senindir Artık

Belki de ölümün gizli provasıdır ayrılık...
Aldığın her nefes yalnızlığın zabtına geçmiştir.
Gülümsemelerin solduğu yüz çukurlarından savruluyor
Aşkın imla hataları;
Virgüllerin beli kırılır satır ortalarında,
Ve noktasız,
Sorusuz, işaretsiz
Hatta ünlemsiz satır sonları...

Gidenden sadece " hatıralar " kalır..
Boylu boyunca pişmanlıklar uzanır
Gözyaşlarınla deştiğin yastık kenarlarına...
Zaman durmuş gibi gelir sana...
Herşey bitmiş gibi,
Sona yaklamış gibi susakalırsın kapı diblerinde..
Giden, gider velhasıl....
Perdelerimden taşınır güneş
Varlığında konuşmayan duvarlar,
Cümleleri sırtına yüklenip
Kirpiklerinde oyalanır kuru ayazlar..
Giden, daha gitmeden gömer seni.
Ve sen,
Sesini yitirmiş bir rüzgar gibi kalakalırsın
Mevsimlerin ayak ucunda.
Sonra konuşmak,
Deli haykırmak istersin...
Ama beceremezsin...

Sonra ömür boyu susmak..
Ya da delice ağlamak istersin...
Onu da beceremezsin...
Saklasan da içindeki yalnızlığı,
Seni ele verir ıslak kirpiklerin....

Akşamın karanlığı düşer ayak uçlarına..
İcinde birikmiş özlemi anlatacak birisini ararsın
Ya da sıcak bir omuz..
Ama bulamazsın...
Kimsesizliğin sert rüzgarı yalpalar yüzünü...
Ve sonunda pes edersin..
Yenilirsin...
Sonra da esaretin başlar
Gri gökyüzünün altında....

Gün gelir ölümü arar olursun...
Yenilgiyi kabul etmiş bir asker gibi
Diz çökersin mağlubiyetin iki yüzlü gölgelerine...
Ve beklerken ölümün saatsiz sırasını,
Gözetlerken Azrail'in gececeği tozlu yolları,
Kelimelerinle yalnızlığın kıyısına kusarsın çığlıklarını.
Gözyaşın akmaz sanırsın;
Oysa iç cebinde biriktirdiklerin ayrılığın tek şahididir.
Baktığın her kadın,
Gideni hatırlatıyorsa;
Dudaklarında yüreğin yavaş yavaş soluyorsa
Susmaya mecbursun..
Yalnızlığın ayak dibine düşmüşsen bir kere
Kalkmak için bir el arama etrafında..
Ve boşa çabalama..
Artık yenilmişsindir...
Tüm zaferler senin eserindir artık...


Hayata cezalar kesercesine
Hala sol yanım içten ice kanamakta...
Hala cerahatı bitmemiş bir ayrılığın narkozunda yüreğim.
Ve soğuk parmak uçlarım,
Israrla onun adını gökyüzüne karalamakta...

Sensiz ölmeyi göze alıp ölemiyorsam
Uzaklarda senin saçlarına değil de
Başkasının saçlarında dolaşan ellerini hala özlüyorsam
Hala sevilmektesin...
Hala bendesin...
Hala yüreğimde " aşka " demlenmektesin...


Bir zamanlar elele dolaştığımız sokaklarda
Anılarımızı ve gül kokunu hala arıyorsam
Saatleri duvarları mıhlayıp,
Hep aynı şarkıyı dinleyip
Rüzgarın kovalandığı caddelerde sana arkası dönük olanları
Hep " sen " zannedip
Senin olmadığını anladığımda
Yüreğimi topuklarımda eziyorsam
Demek ki hala ben de yaşamaktasın....
Hala ben de nefes almakta,
Hala ben de " dua dua " kanamaktasın...

Belki de yaşadıklarım acıdır.
Ama aşk her acıya göğüs gerip gideni hala sevebilmektir...
Aşk;
Belki de imkansızlığın dudaklarına mıhlanmış tek kelimedir.
Ya da cümlelerin namlusundan
Yüreğine saplanan kanlı bir gözyaşıdır.


" Belki de sensiz aşk;
Ayrılığına göğüs gerip
Bir yudum gülüşünle hiç gitmemecesine seni yaşayabilmektir..."

" Belki de sensiz hayat;
Ölümün önsüzünde birkaç cümlelik olsa da
Mutluluğa senin adını yazabilmektir....."

harika şiir devam et :59: