Kan Revan...

Bölüm 2:

İnat içinde geçen senelerden kurtulmak istesemde, nafile ...
Aynı yerdeyim...İstediğimi her bulduğumda, kaybettim...
Kaygı tuzağını açtılar, onlar açtıkça ben kaçtım...
Gamla tanıştım, yok ki dermanım, etmeyeyim mi veryansın...?

Uzak dursun benden onuru olmayan, gurur budalası olanlar...
Yokluğunu ip yapmış, boğazıma takıp boğmaya çalışanlar...
Derin kesiklerimi iyileştirmesi gereken, olamadı ki deva..
Çekilmesi gereken cefaysa, onu da çekerim...Merak etme sefa...!

Huzuru kaybettim nicedir..Hangimiz kaybetmedik ki...?
Ağladığın zamanlar, gözyaşının kıymetini anladın...Öyle değil mi...?
Elvedadan sonra endişen, bekleyişin ya da sevenin yoksa...
Gözbebeklerinde yaşlar çırpınır,hiç farkında olmasan da...

Dünün sorunlarını bugüne bırakmak, yarının canını acıtıyor...
Affet...! Geçti desemde, inan hiç geçmiyor...
Silinmez ki izler, kan revan içinde kıvranırken...
Sonunda çıplak kalacak olan, canı alınmış bir ten...

Lirik:Alis