kurtun ağzından kırmızı başlıklı kız

Bir de KurDuN aĞzıNdaN DinlEyeLiM :217:

Kırmızı Başlıklı Kız" masalını bir de kurdun ağzından dinleyelim :

Her gün yaptığım gibi ormanı temizlemeye çıkmıştım. Orman benim
evim,
temiz tutmak da benim görevim. Derken bir kız beliriverdi. Kırmızı
başlık ve
peleriniyle çok şüpheli bir görünümü vardı. Kimin aklına gelir bu
garip
kıyafeti giymek. Bir kurnazlık peşindeydi mutlaka. Bir süre dikkatle
izledim
bu garip kızı. Elinde taşıdığı üzeri örtülü sepette kim bilir ne
taşıyordu!.. Yürüyüşü bile normal değildi. Yanına yaklaşıp ne
yaptığını
sorunca bana büyükannesinin evine gittiğini söyledi ama gel de inan.

Yine de
bıraktım peşini kendi işime döndüm. Ama aklım o kıza takıldı bir
kere... Bir
gidip bakayım doğru mu söyledikleri dedim kendi kendime; gerçekten
böyle bir
büyükanne var mı? Siz olsaydınız gerçekliğini kontrol etmek istemez
miydiniz? Orman benim evim. Ben hem ev sahibiyim, hem de diğer orman
sakinlerine karşı sorumluyum. Neyse uzatmayayım... Gittim, baktım ve
gerçekten bir büyükanne buldum. Sorduğumda "evet o küçük kız benim
torunum"
dedi. Ben de sorumlu bir kişi olarak; "bu küçük kı
z yabancılarla konuşulmayacağını öğrenmemiş daha!..." dedim ve
anlattım
küçük kızla karşılaşmamı... Büyükanne de ürperdi ve birlikte küçük
kıza
bir
ders vermeye karar verdik. O yatağın altına saklandı, ben Onun
geceliğini
giydim, başlığını taktım ve yatağına yattım. Küçük kız birazdan
içeri
girdi.
Seslendi cevap verdim.
Ne şaşkın bir çocuk!.. Beni büyükannesi
sanıvermişti.
Ben benim büyükannemi değil sesinden, kokusundan bile tanırım oysa
ki.
Neyse
bunlar bir şey sayılmaz, daha neler yaptı bilseniz. Kulaklarımın
niçin
büyük
olduğunu sordu. Ne ayıp şey hiç sorulur mu!... Yine de çocukluğuna
verip
yumuşak bir sesle cevapladım. "Seni iyi dinlemek için"... Ama bu
sefer
kalkıp da burnumun niçin büyük olduğunu sormaz mı!.. Küçük kız hiç
mi
hiç
terbiye almamış. Ben zaten burnumu kendime kompleks haline getirdim,
öz-güvenim sallantıda. Psikologlar, estetikçiler... Dünya para
harcıyorum
ama nafile. Yine aldırmamaya çalışırken bu sefer de ağzımın kocaman
olduğunu
yüzüme vurmaz mı! Tabi ki kızd ım, siz olsanız kızmaz mıydınız? O
sinirle
ayağa fırlayıp peşinde koşturmaya başladım. Birden ne olsa
beğenirsiniz!
Bir
kocaman avcı elinde tüfek kapıdan dalıverdi. Beni "seni hain kurt,
büyükanneyi yedin değil mi?.." diye suçlamaz mı !.. Halbuki
büyükannenin
kılına bile dokunmadım, O da saklandığı yerden çıkıp beni korumaya
çalışmadı. Malum yaşlılık,kulakları iyi duymuyor. Avcı mahkeme
yapmadan
infaz
kararımı verdi. Tabi ben de adalet bulamayacağımı, hatta canımı
yitireceğimi anlayıp pencereden zor attım kendimi. Geçirdiğim büyük
korkunun
sarsıntısı yetmiyormuş gibi o gün - bu gün ormanda bile yüzümü rahat
gösteremez oldum. Adım haine çıktı. Yeter Artık... Ben Suçsuzum...


_verildiyse affola..
_aLıntıdır

:217:lütfen ona inanın onun suçu yok

o kurt suçsuz :49:

ğ

abi siz o kurda inanmayın zamanında azkoyunlarımı almadı
hem ateş olmayan yerden duman çıkmaz :13: