O yüzden yazmıyorum işte bu yazıyı ..!
Bir gece uyuyamadım yine,düşündüm aklıma sen geldin hayalinle,
Bir yazı yazıcaktım sana,seni anlatıcaktı,beni anlatıcaktı,bizi anlatıcaktı.
Birazda sert olucaktı ha...
Kırıcaktı kalbini..Ağlatacaktı seni...
İşin kötüsüde neye ağladığını anlayamacaktın.
Ne olucaktı seni ağlatan?
Geçmişte yaşadıklarımız mı?
Gelecekte yaşayamayacaklarımız mı?
Nedeni,niçini,nasılı önemli değildi...Öyle yada böyle sen ağlayacaktın.
Bir zamanlar bana gülmüş o gözlerden yaşlar akıcaktı.
Hayır bunu yapamazdım..
O yüzden yazmıyorum işte bu yazıyı.
Eğer yazsaydım,yazabilseydim,son paragrafım bile hazırdı...Yazının bitişine doğru
hıncımı çıkarmak için tekrar tekrar saldırıcaktım kalem ucuyla üstüne...
Sana sorular sorucaktım,cevabını hiçbir zaman alamayacağım sorular...
"Sen hiç böyle sevdin mi?" diyecektim.Kalbsizlikle suçlayacaktım seni.
"Sen birine yazı yazdın mı?" diye sorucaktım.Vefasızlıkla suçlayacaktım seni.
Bunlada yetinmeyecektim,kendim sorduğum sorulara kendim cevaplar vericektim...
"Sen gecenin birinde birine birşeyler yazıcak biri değildin" diyecektim sana.
Kelime oyunları yapıcaktım,daha sert yazıp seni kırmamak için.
Ama olmadı,yazamadım işte bu yazıyı..
Eğer yazsaydım,yazabilseydim,son cümlem iyi dileklerle
bitmeyecekti...
"İnşallah başka biriyle mutlu olursun" demicektim yazıda.
Senin adına hayattan garantiler istemeyecektim...
Yanlış anlama bu kısım senle alakalı değil,benle ilgili.
Hayattan ölüm dışında hiçbir garantiyi istemiyorum artık,hoş istesemde hayat vermiyor zaten...
