çok sevmek sevilmeye garanti değildir...
[Üyeler Mesaj Yazmandan Misafirlerde Kayıt Olmadan Link GöremezlerKayıt İçin Tıklayın ! ]
Sevmek üzerine yanlışlar Sevgi, insanların üzerinde en fazla konuştukları hatta ahkam kestikleri konulardan birisidir.
Dünya görüşü ve kişisel deneyimlerden yola çıkan herkesin sevgi ile ilgili söyleyebileceği bir çift lafı mutlaka vardır. Ben de işim gereği; insanların sevgi ilişkilerini, bu konuda düşündüklerini ve uğradıklarını düşündükleri haksızlıkları sıkça dinlerim.
Gazete ve dergilerde sevgi ile ilgili yazılanları okurum. Çoğu kez sevgi diye anlatılan şeylerin, aslında sevginin doğasına aykırı olduğunu düşünüyorum. Bu hafta sizlere, yaşamın bizlere kurduğu tuzaklarla, sevdiğimizi zannederken nasıl sevgiden uzak kaldığımızı anlatmak istiyorum.
Pek çok insan yaşadığı ilişkilerinde bir doyumsuzluk duygusundan şikayet eder. Bu ilişki, evliliği veya bir sevgi ilişkisi olabileceği gibi, iş ilişkisi veya dostlukları da olabilir. İlişkide olduğu insanları düşüncesizlikle, kırıcı olmakla veya vefalı davranmamış oldukları için eleştirirken, karşısındakilerin böyle davranmasındaki kendi rolünü düşünme konusunda pek de istekli olmaz. Kimi zaman kendi mükemmeliyetçilik duygularını görmezden gelir, kimi zaman ise kendi hassasiyet ve kırılganlıklarının kendi ilişkilerini nasıl engellediğini anlamak istemez.
Sonuçta hep sevginin peşinde ama çaresiz ve kendisine acıyarak yaşayan insanlar ortaya çıkar. Sevme yetisinden yoksun olan insanların değişmeyen iki temel özelliği vardır: Sürekli sevgi ve ilgi alma ihtiyacı içindedirler, her şeyi kontrolleri altında tutma ve güce sahip olma özlemleri vardır.
Birisini sevmek demek onu kayıtsız şartsız kabul etmek demek değildir. Kendisinin, sevgilisinin her şeyi olmadığını anladığı an, onun hiçbir şeyi olamadığını düşünmek sıkça düşülen bir hatadır.
Bu insanlar yani sevme konusunda beceriksiz olanlar, sevgililerine karşı adeta her an alarm durumu içindedir. Sevgililerinin üçüncü bir kişiye gösterdiği ilgiyi, kendilerinin ihmal edilmesi olarak algılama eğilimine sahiptirler.
İlişkide oldukları insanın, kendilerine yönelttikleri bir isteği, kendilerine karşı yapılmış bir oldu bittiye getirme olarak algılayıp, sert tepkiler verip, huzursuzluk çıkarabilirler. Eşlerinin, kendileriyle ilgili yaptığı bir eleştiriyi, küçük düşürülme olarak görüp reaksiyon verirler.
Kendilerini terk eden sevgilinin peşinden, büyük bir hırsla tekrar onu elde etme uğraşını anlatan kimselerle oldukça sık karşılaşırım. Burada karşısındakini kaybetmemek adına verilen kavganın, reddedilmenin egolarına getirdiği yaranın giderilmesi uğraşı veya sahip oldukları güvenceyi kaybetmeme isteği mi, yoksa sevgi mi olduğunu mutlaka sorgularım.
Sevginin, kendi ihtiyaçlarının giderilmesi adına birine sıkı sıkıya sarılmak olmadığını çok iyi anlamak gerekir. Sevgiyi, kaygıları gideren bir ilaç sanmakta yanılgıdır. Hayat kaygılarıyla başa çıkabilmek adına, bedeli ne olursa olsun sevgiyi elde etme uğraşı olan kişileri, çoklukla acı sürprizler bekliyor olur.
Sevgi, kaygılarımızı gidermek adına değil, karşımızdaki ile birlikte inşa ettiğimiz oluşumda, bizim ötekinin kendi kişisel gelişimine aktif ilgimizi gösterebildiğimiz sürece sağlıklı olarak varlığını sürdürecektir.
