Aşkımız Haykırmaya Layık.....
gidiyorsun işte....yavaş yavaş öldürürcesine gidiyorsun....zaten bana nezaman gelsen gitmek için geliyordun sen....ardına bakmıyorsun bile...geri dönmekten,bana,sevgime bağlanmaktan korkuyorsun....ama şunu bilmiyorsunki ben onlar gibi değilim!onlar senin olduğun yerden gidiyorlar bense seni sakladığım tozlu rafların tozunu almaya dahi kıyamıyorum...sen geldiğinde dahi yenilerini ekliyorum...o bir tek tozun dahi bende okadar değeri varki!!!evet!ne seninle oluyor nede sensiz...ikizide öyle zorki...ama en zoru seni sensiz yaşamak galiba:( ben bunları yazarken benden her harf kadar uzaklaşıyorsun.en son noktamda bana benim kadar uzak olacaksın.sen seni sevdiğim,özlediğim kadar uzak,senden nefret ettiğim kadarda yakınsın bana.....hala benden parçalar taşıyorsun...en başta seni taşıyorsun....nereye gidersen git her duyduğun kelimende beni,her tuttuğun elde ellerimi,her gözde bakışlarımı göreceksin....ben senden vazgeçmedikçe sende benden vazgeçemeyeceksin...sende unutamadın biliyorum artık haykır haykır sevgini duysun tüm dünya....sevgi utanmaya değil haykırmaya layık.....bana ilk sevgini haykırdığındaki gibi.......
