YİNE YALNIZLIK ÜZERİNE

Sevdalar aldı beni...
Alıp götürdü uzaklara
Bulutların üstünden izlediğim sendin
İstemeyerek kapılmışsın yalnızlıklara
Gördüm...

Benimki de laf hani
Kim ister ki yalnız kalmayı
Kim sever yalnızlıkları...
kırık kanatla yaşamaya çalışmayı?
Ama bunu hak etmiştin yani...
Kördün...

Hatırlarsın hayat doluydu gözlerimiz
Her bakışmamız bir milattı bizim için
Ya hayatımızın başlangıcındaki düşlerimiz
Sorarlardı bana böylesine yanmak niçin?
Söndüm...

Sen gittikten sonra kızıla boyandı göz kapaklarım
Deli bir ayrılığa terk ettim sokağımızı...
Hayatıma şahit sahilde elimde can kırıklarım...
Fırlattım derinlere sevda şarkılarımızı...
Güldüm

Artık sana kızmıyorum eskisi kadar
İçmiyorum güneşin dondurduğu gözlerini
Geceleri yıldızlara senin gözünle bakmıyorum
Unuttum sevdaya dair tüm sözlerini...
Gömdüm...

Sen gidince kopkoyu bir isyana büründü günahlarım
Sen gidince elimde kanadı can kırıklarım
Sen gidince karaya oturdu tüm umutlarım
Sen gidince...
Gördüm kör oldun
Söndüm kor oldun
Güldüm yol oldun
Gömdüm... Güldün...
Güldün... Öldüm...