YaLnIZLıK...

Gecenin bir vakti elimde eskı zamanlardan kalma bir gülümseyiş kurusu var..
Birde kim giderse gitsin hic gitmeyen ve beni yalnız bırakmayan sigaram...
Aslında ıcımden yazmakta gelmıyor uzun zamandır bilirsin sen olmayınca benim bütün kelimelerimde terkediyor ruhumu
işte yine yoksun bir sonbahar gecesi , istanbul hüzünlü en az ben kadar ve yüregim paramparca.. Yoksun işte yüregim bütün felaketleri yaşıyor ardı ardına ama hic felaket senın gıdısın kadar etkılemiyor cocuk yüregimi.. bütün gülümseyişlerim senden sonra sele kapılıp terk etti silüetimi...
Bir düş bahcesının en corak yerındeyım sımdı ellerın ve dokunuslarının bereketinden mahrum kalan bedenim kurumaya başlayan akarsular gibi..
Sahi Yalnızlık demişken ben hala neden yalnızlıgı senden daha cok sewıyorum yOksa sürekli seni bana hatırlattıgı icin mi.. :(

09.12.07 02:51 ist/kadiköy

ne zaman gittin İstanbul'a :113:

Rohan yorum yap şiire :) yarın döncem ordayım

):):):

eline yüreğine sağlık çok güzel olmuş

öfff süper birşeymi yaaa

gerçekten fevkalede bir şiir. zevk aldım okumaktan

Şiir yarışmasında sizlere başarılar dilerim