Deymezmiş Meyer Ağlamaya
Bakışlar ağlatmaz deme,
Öyle bir bakarsın ki bana,o bakışa yağmur olurum ben ..Ve öyle bir bakarım ki gözlerine kalbinde olmasa da aklının bir köşesinde yer edinirim. Gel sende karış denizime. Korkma boğulmazsın kendi gözlerimde yüzdürürüm seni. Zaten ilk limanda ayrılacaksın benden başka denizlere yelken açacaksın nedendir bu korku?Nedir bu kararsızlık...
Şiirler ağlatmaz deme,
Öyle bir yazdım ki sen,bir okusan hıçkırıklara boğulursun... Bu gece beni yazdım boş kağıtlara,oku da öğren nasıl sevilir diye. Oku da öğren nasıl sevip yandığımı... Oku da öğren sevgilim...
Seven ağlatmaz deme sakın, ne olur sus... Bir zamanlar sende seviyordun beni. Dilinden çıkan bir seviyorum sözü beni çok zamandır ağlatıyor. Öyle bir acıtın ki kalbimi,ağlamak bile rahatlatamıyor... Tam tersi acıma acı katar oldu gözlerimden damlayan yaşlar.
Bu acıları nasıl yaşadım bilmiyorum kaçamadım acılarımdan. Her gidişimde takip ettiler ağlatmak için beni. Sana söylemek istediklerim vardı. Ama hem dilime hem kalbime öyle bir düğüm attın ki sana karşı hep suskunum. Sen merak etme ben kusmam susarım kinimi. Nereye saklasam acaba sana olan nefretimi...
Hani derler ya aşık olduğun kişiyi unutamazsın. Dilinde olmasa da kalbindedir hep. Derler ya o seni hiç sevmese de sen onu bir ömür boyu seversin. Yanılıyorlar bence... Unuttum ben seni. Gerçek aşık unutmazmış. Ben sevmedim mi peki seni şimdi. Sahtemiydin,yalan mıydı,heves miydi aşkım. Bir zamanlar çok yaktın ağlattın beni ama şimdi senin için içimde hiçbir şey yok. Adını duyduğum da,anıları hatırladığımda ne içim yanıyor,nede ağlıyorum. Sana alışılmış sözler sarf etmeyeceğim. Unuttum her şeye rağmen bunu diyebiliyorum. Ne kadar yansa da aşık olan kişi,aşkta sevgide bir yerde bitiyor. Hem de tamamen... Ben aşkıma güveniyorum. Öyle seviyordum seni ama geçmiş zamanlarda.
