Dünü yoktu, düştü yaşananlar
Yoktunya ne desem boş.
Yavan, katıksız umut edilenler.
Saatler laf olsun diye akıp geçtiler.
Asık suratlı seromoni edası, zaman kaybı.
Lakayitlik kaldırmaz,
Acemice bir ciddiyet yüzünden okunanlar.
Samimiyetten yoksun zaman.
Yoktun düştü zaman,
Düştü dipsiz kuyuların karalarına,
Üstünde ölü topraklar,
Dirhem ışık sızmaz, aydınlanmaz zaman.
Durdu öyle, dondu, hiç yoktu.
Zehrine tutulmuş yarı akrep ağrısı,
Mededi son umudu.
Adından önce yoktu zaman.
Yaşanmışlık adına ne varsa,
Yaşanmamış silik hafıza kaybı zaman.
Özlemekten ibaretmiş tuzlu kahve tadı.
Hayat bol köpüklü bir uçurum ortası.
Kanadına küsmüş bu yürek,
Bir yudum alsam düşüyorum,
Düştü senden öncesi,
Düşmesem ansızın ölüyorum.
Son nefesimde yine sen....
