BERFİNLE ROZERİN
Acılara onunla mimlendi bu yürek
Unutturmadı bunu hiçbir gerçek
Açıldı nice güller geçen baharlarda
Ondan bana Berfin kaldı ki o da karda
Ciğer bununle parelenirken her an
Bir çav xezal oldu bana ayan
Gözler kar yağdırır sinede filizlenir berfin
Üşüyen bu yüreğin güneşi olur rozerin
Sevda bu olsa gerek nazik ve nazenin
Aydınlattı gönül gecemi adı ROZERİN
Ömrüm altı ay pervazındaki güvercinim
Benin son çırpınışı duyulmuyor mu avazım
Bende ki sen,senin olamayacağın kadar
Sende bir ben varsa,gözlerin söylesin 'sen'
