İlk defa bu kadar yakından
baktım o kahverengi gözlerine...
Doyamadım o güzel yüzüne.
Gün gelecek Can ile hayat,
Belki kavuşacaklar birbirlerine.
Can için uzak kalmak hayata,
Acı veriyor, Hüzün doluyordu geceler.
Ama hayat, biraz daha uzak kalmak
ve özlenmesini istiyordu...
Can her zaman böyle acılar mı çekecekti!
Hep orada mı kalacaktı...
Bedeni çökecekmiydi bir gece...
Can yanındaylken bile özlüyordu hayatı,
Dayanamıyordu bu uzaklığa.
Aradaki mesafeyi engel tanımadan,
Aşıp kavuşmak istiyordu hayata.
Gece gündüz hep ağlıyordu can..
Dün gece Yine ıslattı yolaarı can...
30.01.2007
DeRBeDeR - Siirt
Not: Bu Şiir can ve hayat adı verilen iki yıldıza yazılmıştır.
