Karlı bir siirt akşamında Bir sokak lambasına sırtımı dayayıp
Buz tutmuş ellerimde ellerini arıyorum
Lapa lapa yağarken üzerime yokluğun
Bembeyaz sokaklarda kızıla bürünüyorum
Ve geceye dönerken akşamın rengi
Yeniliyorum akıp giden zamana
Yavaş yavaş kaybediyorum seni
Kayboluyorum...
O sokak lambasının altında
Yalın ayak karların üzerinde
Sessiz sedasız Gidişini izliyorum...
Durma git...
adım adım unut beni
Nasılsa yaşattığın her şey yalanmış
Gidişinin bıraktığı ayak izlerine
Düşerken kar taneleri
siirt yalvarıp kapansa dizlerine
Yine dönmezsin geri
Hani derler ya;
Dönüşü olmayan gidişler varmış
Durma git...
adım adım unut beni
Sonunda her şey bitti
Buraya kadarmış...
Yaşanmamış bir aşkı yaşayacakken
Son sözün kaldı bende
Kapı önüne bırakılmış...
Önce bir 'Elveda', sonra teselli;
Önümde yaşanacak çok uzun yıllar varmış
Durma git...
adım adım unut beni
Adımı görürsen ölüm ilanlarında
Üzme kendini!
İnsan asıl ölümü yalnızlığıyla yaşarmış
Bu da benim sana son sözüm olsun;
'Aşk' vazgeçmek için değil
Sabretmek için yaratılmış...
ASKIM SEN DE GIDIYORSUN BANA VEDA ETMEDEN
BU YARALI KALBIM SENDEN SONRA KIMSEYI SEVEMEDI
BEKLEDIM SEN GELMEDIN ARTIK ARTIK SANA ELVEDA
ARTIK ELVEDA SON KEZ SARILAYIM BOYNUNA
SON KEZ KOKLAYIM O KOKUNU ASKIM
ASKIM MELEGIM SEVIYORUM SENI SEN BENIM HERSEYIMSIN
SENDEN SONRA KIMSEYI SEVEMEDIM SENDEN SONRA BASKASINI GOREMEDIM
SEN BENIM HERSEYIMDIN NEDEN NEDEN GITTIM
SANA SON SOZUM SENI SEVIYORUM
AMA
SEN BENİ SEVME
Not>> Alıntıdır
