Yıkım .. !

Bir çok vurgun yemişti yüreğine ve olgunlaştığını hissetmişti. Artık hiç bir kıza güvenmeyecek, hiç birine bağlanmayacaktı. Nasıl olsa bir gün yalnız bırakıp gideceklerdi... Artık ailesini her şeyin üstünde tutacaktı. Anlamıştı ki O'nu asla yalnız bırakmayacak ailesiydi !..

Günlerden bir gün, bir sevgilisi oldu. Gezip tozuyorlardı, eğleniyorlardı falan filan... Bizimkisi umursuyor gözüküyordu kızı ama çok da umrunda değildi.. Maksat zaman geçsin. Nasılsa bir gün gidecekti o da !..

Aradan 1 ay geçti.....

Çocuk en yakın arkadaşıyla darılmıştı. Arkadaşı sebep olarak bizimkinin kız arkadaşını göstermişti. O'nunla daha çok ilgilendiğini söylemişti. Çocuk buna bir anlam veremedi. Hiç de öyle düşünmüyordu ama aklından da bir an "Ayrılsam mı?" diye de geçmedi değil. Ama sonra bunun gereksiz olduğunu düşünerek kızdan ayrılmaktan vazgeçti. Çünkü bir problemleri yoktu.

Aradan 2 ay geçti.....

Kız arkadaşının doğum günü vardı lakin aynı gün de ailesiyle bir yere gitmesi gerekiyordu. Bu gezinti tüm gün sürecekti... O ailesini seçti ve kız arkadaşına durumu anlattı. Kız arkadaşı çok üzüldü, kızdı, darıldı... Ama bir kaç gün sonra tekrar eski haline dönmeye başlamıştı..

Aradan 4 ay geçti....

Çocuk hala bütün kızlara nefretle bakıyor, ve kız arkadaşının ondan bir gün ayrılacağını düşünüyordu. Bir gün çok iyi bir iş buldu kendine. Hemen ailesini aradı. Ailesi duruma çok sevinmişti. Telefonu kapatır kapatmaz kız arkadaşı aradı ve durumu ona da söyledi. Kız arkadaşı bu güzel günü kutlayalım dedi, ama o ailesiyle kutlamak istediğini söyleyip başka bir güne erteledi, ve o gün hiç gelmedi.. Kız arkadaşı yine sineye çekti durumu ama erkek arkadaşının ona soğuk durduğunun da farkındaydı.

Aradan 7 ay geçti....

Çocuk işteyken bir telefon geldi !.. Telefondaki kişi diyordu ki :

- Aileniz bir trafik kazasında hayatını kaybetti. Başınız sağolsun !

Çocuk yıkılmıştı. Elleri ayakları tutmuyordu, nefes almakta zorluk çekiyordu...

Hemen sevgilisini aradı !...


Caner

Pesimist Kötü Adam ..

İnşallah aradığı kişi de telefona bakmıştır. ve mutlu olmuşlardır yeniden.
azad sağol abi.. :(

iste insan hic birzaman kendini birseye zorlamasin hayati tadiyla yasasin ve icinden dogrular gelerek yasasin, herseye süpheyyle bakip yasanmaz. ama tabi insan herseferinde hayal kirikligina ugrarsa karsidaki insanlara inanmak zor oluyor birzamandan sonra.

paylasim isin sagol