aptal oluyorlar

[GLOW=red]nede aptal oluyormus terkedilenler
kiliktan kiliga kimlikten kimlige girerler
terkedene ulasabilmek icin
her cirkinligi sarf ederler
onu herkeze benzetirler
üstelikte oymus gibi ulasip sohbet ederler
aslinda kendilerini dahada komik bir sekle düsürürler
pasivlesir ve kücülürler
sucu terkedilmeyi yine terkedende ararlar
neden terkediklerini anlamak istemezler
kendilerinde asla kabahat aramazlar
cünkü onlar birer birer yaniz kalmis zavallilar
kendilerinde suc aramak zorlarina gider
asil olup bas cekmekse gurur ezer
onlar artik baska türlü insanlara bakarlar
asagidan yükariya baktiklari halde
yükarda olduklarini idda ederler
kendilerini öyle avutmazlarsalar nasil terkedilmeyi hazmederler
hakli olduklarini düsünüp kendilerine destek olmazlarsalar
nasil o insansiz devam yasarlar
mutlulugu köse bucak ararlar
yürekleri kapanmis beginleri kirlenmis
duygulari kararmis dipte dururlar
en kötüsü sevdikleri insani
neden sevmedigini idda ederler
neden nefret etiklerini derler
kendilerini sürekli kandirirlar
yoksa baska türlü devam yasayamazlar
gururlari ezilir bu konuda itirafta bulunamazlar
hele delikanlica herseyi kabul edip
gercekler oldugu gibi göremezler
onlar sevdikleri hatta nefret etikleri insani
hep baskasinda arayacaktirlar
bir an herkezi o insan sanacaklar.


BK[/GLOW]

ya çok hor görme bu aptal zavallı terkedilenleri.sonuçta onlarda bir insan.büyüklük sende kalsın.ha bide artik terkedilenin ismini koymuşsun artık.terkedilen.sen aslında terkedilen insanı terkedilmiş görmüyordun.ama buna rağman sen ona terkedilen söylüyorsun.o halde bırakta artık terkedilen terkedildiğine göre yaşasın.

şiir süperdi saolasın yüreğine sağlık