Güneş selam vermiş

Güneş selam vermiş pencerene… umrunda değil...
Umrunda değil gülün bülbülün öpüşmesi,
Lalenin sümbülün yeşermesi.
Çiçeklerini ayaz kesmiş bir kez
Kar yağıyor her daim gönül bahçene.
Üşüyorsun; güneş ısıttıkça tenini,
İzdiham boğuyor bedenini
İlgiler yavan geliyor, sevgiler sahte,
Gülüşler ağlatıyor gözlerini.

Dertler sarmaşık olmuş, sarıyor dört bir yanını
Çıkartamıyorsun yedi kat bohçasından umutlarını.
Serçe kanadıyla salıp hayallerini
Teslim oluyorsun mukadderata.
O kadar çekingen...
O kadar korkak...
Hayat hangi dersi veriyor acaba seni hırpalayarak?
Hangi dağın eteğinde bıraktın gülümsemeyi?
Hangi bulutta gözyaşların?
Mutluluk maskesinin ardında çıkıyorsun güne
Gün sarmaşıklar yetiştirmekte…
Yıllar ağartmakta saçlarını…
Hüzün türküleri çınlatıyor kulaklarını,

Bir tek ben,
Bir tek ben dokunamam sana, kıyamam
Senin bu haline dayanamam….
Bak yüreğinin buzlarında çırpınıyorum yeşermek için
Bir nilüfer gibi saf temiz
Ne olur gör beni
Bir tek ben anlarım seni
Bir tek ben bilirim çektiklerini
Çünkü sen bensin…
Ben sen….
Bir sen varsın… bir sen… bir sen…


Alıntı

Paylaşım için tskler