Cafer komadadır. Yanında ise karısı... Cafer'in gözleri nemli, kısık sesiyle karısına doğru bakar ve
konuşmaya başlar: 'İlk işten kovulduğum zaman yanımda idin. İflas ettiğim gün oradaydın.
Vurulduğum zaman ilk gözümü açtığımda seni gördüm. Trafik kazası geçirdiğimde hastanede hep
başucumdaydın... Karısı takdir edilmenin mutluluğunda tabi. 'Şimdi komadayım yine başucumdasın.
Sonunda anladım ama, çok geç oldu; yahu sen ne uğursuz karısın'
