AĞLAMAK
Bilse insan bu dünyanın derdini
Bu dünyaya gelişine ağlar.
Anlasa omuzlarındaki yükün ağırlığını
Kaldıracağı yükün büyüklüğüne ağlar.
Ağlayarak girer herkes bu kapıdan
Unutur, gülmeye başlar ardından
Düşünse ilk ağladığını yaşlanmadan
Su gibi akıp giden zamana ağlar.
Zamanla anlıyor insan acizliğin
Gözünden geçiriyor yaşadığı halini
Düşünmeden yaşadığı ölüm vehmini
Yaşarken düşünse öleceğine ağlar.
Bilse insan son olmadığını ölümün
Faydasız olduğunu malın ve evladın
Şükürsüz yediği her lokmanın
Boğazına takılmadan rahat yediğine ağlar.
İnsan bilmez ağlamanın değerini
Güler kahkahayla bilmez kederini
Hevesle yaşar düşünmez son demini
Görse günahını nemlenmemiş gözüne ağlar.
Bilse insan rahmetini yaratanın
Ağlar mıydı haline onsuz geçen zamanın?
Hala farkında değilse gaflet uykusunun
Döşeğini terk edip hicret etmediğine ağlar
