Ayrılık zamanıdır şimdi,
Artık buralarda durulmaz.
Ömür katarı varmadan menzile
Kimbilir kaçıncı moladır bu
Her dost durağında verdiğimiz.
Acı tadı damaklarımızda
Duruyorken hala
Bir içimlik kahvenin hatrı
Ne sen sor ne de beni yor
Yükle yalnızlığımı sırtıma
Ardımda ayak izlerim
Tek başına ve silik
Kendimi kandırdığım gülüşlerin
Yeri yokmuş çile dergahın da
Şimdi zaman helallik vakti
Bir bakışa, bir tebessüme ,bir selama
Yenen bir lokmaya,
Edilen bir çift kelama .
Kırmadan kırılmadan
Dost adında kim varsa.
