Sus Konuşma..!

Sus konuşma
Çöllere düştüm ama bunu senden başka kim gördü
Ben(ki)i aşk acısını şartsız kabul eden
Çöllerde yalın ayak dikenler üzerinde sana koşan
Ben(ki) gözü yaşlı bir mecnun
Yakıcı kumların dudaklarını kapatan
seraplarla kendini avutan
yabani acıların kalbini beyazlattırğı
Bir mecnun

Sus konuşma
uykularım bölünür her kelimende
Sus konuşma
Başı önüne bükülür büyülü kelimelerin

Sus koşma
Ay ışığı ürker her kelimenden
Sonra ışıksız kalırız göremem yüzünü

Sus konuşma
Kalbin ayna gibi
kim baksa kendini görür
bırak bende kendimi göreyim

SUs konuşma



NOT:Şiir yazma da pek başarılı değilim eleştirilerinizi bekliyorum...