BANA UTANMAK DÜŞER SAKLA SURETİMİ
Meskenine düşmüş günahkar gibiyim
Bana utanmak düşer sakla suretimi.
Ölümcül bir sevdanın yüreği yakması gibi
Yakıyor uzaklığın içimdeki ateşi
Yusuf
un Züleyha
dan kaçışı gibi
Zindansı bir edeple gizle gelişini.
Yıkılsın mısırın sarayları,gönlüm gibi
Mahşer olsun yüzüm Gel yeter
İsra nöbetleri düşer yalnızlığıma
Sitem yok sana,sitem vuslat sancılarıma
İntiharcasına gel,vurgun ölümlere müptela
Değse gözlerin gözlerime ey gül-i rana
Kapanmasın bir daha, yakarım kirpiklerimi
Uykular kaçsın gecemden Gel yeter ki.
Hangi rüzigar değmişse tenine,ben o mevsimim.
Serabı kovalayan seherlerden çoktan geçtim
Gözbebeklerimde uyuttum hayallerimi efendim
Hicazkar bestelerde hala seni anlatıyor Nesimî'n
Bilmem hangi gecelerde hangi mecnun ağlatır seni.
Çatlasın yüreğim elemden Gel yeter ki.
İnşirah vaktine kaç var,dudaklarım kuruyor
Ellerimden kor damlalar geceye düşüyor
Savur kırık camları hüsranıma belki kan damlar
Ama sustur içimdeki çığlıkları her biri hâr
Anlat bana ereceğim visali bir masal gibi
İçime aksın sürmeli gözlerin Gel Yeter
Meskenine düşmüş günahkar gibiyim
Bana utanmak düşer,sakla suretimi.
