benden size bir hikaye umarım begenirsiniz
Bir gece kadinin biri bekliyordu havalimaninda. Daha epeyce zaman
vardi, uçagin kalkmasina. Havalimanindaki dükkandan bir kitap ve bir
paket kurabiye alip, buldu kendisine oturacak bir yer.
Kendisini kitabina öyle kaptirmisti ki, yine de yaninda oturan
adamin olabildigince cüretkar bir sekilde aralarinda duran paketten
birer birer kurabiye aldigini gördü, ne kadar görmezden gelse de.
Bir taraftan kitabini okuyup, bir taraftan kurabiyesini yerken,
gözü saatteydi, "kurabiye hirsizi" yavas yavas tüketirken
kurabiyelerini. Kulagi saatin tik tak larindaydi ama yine de
engelleyemiyordu tik taklar sinirlenmesini. Düsünüyordu kendi
kendine, "Kibar bir insan olmasaydim, morartirdim su adamin
gözlerini!". Her kurabiyeye uzandiginda, adam da uzatiyordu elini.
Sonunda pakette tek bir kurabiye kalinca "Bakalim simdi ne
yapacak?" dedi kendi kendine. Adam, yüzünde asabi bir gülümsemeyle
uzandi son kurabiyeye ve böldü kurabiyeyi ikiye. Yarisini
kurabiyenin atarken agzina, verdi diger yariyi kadina. Kadin kapar
gibi aldi kurabiyeyi adamin elinden ve "Aman Tanrim, ne cüretkar ve
ne kaba bir adam, Üstelik bir tesekkür bile etmiyor!"
Animsamiyordu bu kadar sinirlendigini hayatinda. Uçaginin
kalkacagi anons edilince bir iç çekti rahatlamayla. Topladi
esyalarini ve yürüdü çikis kapisina, Dönüp bakmadi bile "kurabiye
hirsizi" na. Uçaga bindi ve oturdu rahat koltuguna. Sonra uzandi,
bitmek üzere olan kitabina. Çantasina elini uzatinca, gözleri açildi
saskinlikla. Duruyordu gözlerinin önünde bir paket kurabiye!
Çaresizlik içinde inledi, "Bunlar benim kurabiyelerimse eger;
Ötekiler de onundu ve paylasti benimle her bir kurabiyesini!" Özür
dilemek için çok geç kaldigini anladi üzüntüyle, kaba ve cüretkar
olan,"kurabiye hirsizi"kendisiydi iste.
Bazen öylesine emin oluyoruz ki kendimizden,
hic farkina varamiyoruz yanlisin kendimizde oldugunu.
Onun icin birsey hakkinda yorum yaparken, konusurken, cok dikkat etmeliyiz!
Haklida olsak haksizda olsak ahlakimizi bozmayacaz!!!
