Ilani Nefret.

arastır elestir yalnız ve özgür dökülen beyanamelerimi.
kagit düserken kalemin altına güvence verdim her satrıma.
bi care ver ya İlah bu bedbahtına..

tek şık acı cekmek, yasam maratonu sanki bi sek sek..
ışıklar kapanıyor tek tek, metanet uzak durur kapatır yüzüme kepenk.
oynadım oysa askta birden fazla set, ama hep tek hep yek..

sen bu acıya gebe kelimelerin son senfonisi..
cekingen yüzümün bedduaya yönelmis iblisi..
daragacina vurulmus ruhumun kalemini kıran cellad.
ben yudumlarken hasretini savas meydanlarında bir cihad.


Alsana buda ilani nefretim olsun..


A z a d !

Başında sona için için hüzün yağmuru olmuş şiir...Durup durup banada vurdu mısralardaki çaresizlik, hayallerdeki bitmişlik hele de o sonu gelmeyecekmiş gibi duran yorgunluk... Ne diyelim hüzünsüzlüklere doğru, hırçın bir akıntı gelse tüm hüzünleri alıp götürse artık...

Ne desem anlatamam bu şiirin güzelliğini..Kelimeler içinde dilediğince Özgür olmanın tanımısın adeta.. Teßrikler..Sena..

Aslında ben bu mısraları ilk paylaştığı an taze taze okuyup eleştirimi uzunca yazmıştım ama cevapla butonunu bastığımda sunucu bulunamıyor sayfasıyla karşılaştım...
Şimdi ikinci kez okuma fırsatım oldu.. ama önce ki yorum kadar uzun yazamayacam...
şiir kokusu aldım adeta... Ve deli çocuk hadi git al eline kalemi ve yaz sesleri...
teşekkürler üstad kalemin solmasın..

Eyw cieerlerim siz var olun .

senden istedediğim sadece sevgiydi
sevdin ama belli etmedin .
bundan sonra hayatımda ne sen varsın nede kalbindeki aşkın
ben seni coktan unuttum sen beni unutamayacaksın
istesende unutamayacaksın.........duygularına sağlık güzl bir şiirdi