Yokluk Sancısı !

Cesaret topluyorum sensiz geçen her günden, yaşama tutunmak için biraz daha sıkıyorum kendimi..
"kendi filmimin kahramanlığını" yapıyorum ve sensiz biriktirdiğim sevgimden gemiler..
Bir umut doğuyor bir anda içime.."
yeni bir gün yeni bir güneş " gibi..
Salıyorum mavi göle gemilerimi, gemiler batıyor sevgili !
"Umutlar yok" oluyor..
Acım henüz çok taze , " Unutursun" diyorlar.. "Unutulur mu " sevgili ?
Hadi seni unuttum , hadi sildim o koca yaşanmışlığı, hadi saldım gitti o umutları..
Ya "sensizliğin acısı ? "
Yokluğunun uğultusu silinirmi kulaklarımdan.
Yoruluyor insanlar sevgili !
Yüreğim bu anlamsız tesellilere peşkeş çekiyor, neden herkes "anlamadığım dilden" konuşuyor ?
Satırlarım "kan damlası" misali, gözyaşlarım eşlik eden ufak bir senfoni..
Tutkumdur şarkılarla içlenmek bilirsin, içliyim sevgili yokluğuna içliyim..
Gönlüme yokluğun düştüğünden bu yana "biçareyim".
Satırlarıma gömüyorum sana olan hasretimi, tutamadığım "ellerinin sıcaklğını" arıyorum..
Yokluğun savunmasız bir savaş ve "ben yeniliyorum".
Baskına uğruyor şimdi "yokluğunu anlatamadığım kelimeler"..
Mor geceler beni yoruyor..
yitik sözlerim boğuyor kalemimi.
Kara bir battaniye misali çöküyor üzerime yokluğun , ağırlığını taşıyamıyorum sevgili !
Yokluğun boyumu aşıyor.. !!