Sen gittin ya

Şimdi her yer karanlık. Varlığında olan tüm renkler, terk ettiğin gün siyahları giydirdi üzerime. Gökkuşağı dahi sadece tek rengi gösteriyor oda gece karanlığında. Artık ihtiyaç duymuyor yağan bir yağmur sırasında doğan güneşe…
Yarasalar gibi dolaşıyorum etrafta sessizce. Kimseye zarar vermeden, kaldırım taşlarına bakarak yürüyorum yosun tutmuş boş sokaklarda. Elimdeki ucuz biranın tek mezesi oldu şu yalnızlık. Daha bir efkarlı oluyormuş meğer sensiz içmek..
Beni ağlatan her şarkıda, sigaranın dumanını ciğerlerimde hissediyorum artık.
Beni bu yaşımda salya sümük ağlatan tek şey meğer neymiş biliyor musun? Elini tutabilmek için söylediğim o masum yalan. _’’El falına çok iyi bakarım ‘’ demiştim de sen hemen avuçlarını açıp bana teslim etmiştin. O anı hatırlıyor musun bilmiyorum ama sen bu yalana inanınca ellerini bana bırakmıştın. Tuttuğum elin değil sanki tüm bedenindi. Falın bitince de çektin ya ellerini elimden? Annesinin elini bıraktığı için kaybolan bir çocuk gibi olmuştum..Sen anlamadın ama ben çok heyecanlanmıştım.
SEN ANLAMADIN AMA
Sen giderken tüm kelimelerde arkandan sürüklenerek geldi. Bir şey diyemedim sana. İçimden attığım o çığlıkları duymadın. ‘’ Ne olur gitme kal ‘’ diye bağırdım sana sessizce. Kulak zarlarını patlatacak o çığlıklarımı sana duyuramadım..
O parkta saatlerce oturdum senden sonra. Babasının gözleri önünde boğulan bir adamın yaşadığı şokları yaşattın bana. Sen giderken ben sadece sana bakıp tüm beceriksizliğimle ağladım.
SEN GİDERKEN
Ben sadece gidişini izlemedim. İçimden Tanrı’ya yalvardım;’’ Ne olur Tanrım geri gelip bana sarılsın, bir annenin çocuğunu sevdiği gibi sevsin, saçlarımı okşayıp bana tekrar sarılsın’’ dedim ama beni ne Tanrı dinledi nede sen geri geldin.
Peki, sen şimdi bir daha geri gelmeyecek misin? Peki, ben kime ‘’ seni seviyorum ‘’ derim? Peki, kim kaldı şimdi geriye beni avutacak? Peki, kim ben hasta olduğumda üzülecek? Kim bana ‘’ Seni çok özledim ‘’ diye bir mesaj çekecek gece yarıları? Kim merak edecek beni? Peki, kim benimle kavga edecek masumca?
Biliyorum artık kimse bunları bana yaşatamayacak. Sen artık yoksun ya şimdi , ben her gece ağlarken sensin diyerek bakarım boş duvarlara..
SEN ARTIK YOKSUN YA ŞİMDİ
Ben bu sahil banklarında elimde ki ucuz birayla arkadaş olurum. Hatta benim dualarımı kabul etmeyen Tanrımla oturur konuşurum saatlerce. Her sevgiliye küfür eder sararım etrafa. Sataşırım tüm mutlu insanlara. Aklıma senin bir beraberliğin olduğunu getirir lanet ederim banktaki yalnızlığıma ve salaklığıma. Kurşunlar sıkarım her gece firar eden aklıma.Batırırım kaptanı olmayan tüm gemileri..Yıkarım tüm kurduğum hayallerimi. Tüm beyaz gelinliklerimi atarım şu fırtınası bitmeyen denize. Orucunu bozmuş biri gibi her dakika sarılırım bir dal sigaraya.
Artık sen yoksun ya hayatımda? Ben her gece firar eder, çocuk gibi ağlarım başka kollarda..
Sen bilmiyorsun ama annemde artık sıkıldı bu gözyaşlarımdan. ‘’Sen nasıl erkeksin ‘’ diyor bana..
Sahi ben nasıl bir erkektim?
SEN BİLMİYORSUN AMA
Ben hala bir çocuk gibi ağlıyorum odamdaki boş yatağımda. Her dökülen gözyaşımda bir dua sıkıyorum gökyüzüne. Kabul olmaz biliyorum ama olmama ihtimaline rağmen ben yinede titreyen bir bedenle ediyorum. Her seferinde kucağıma sen diyerek aldığım yastığım sırılsıklam oluyor. Üzerinde dalga dalga iz bırakıyor tuzu bitmiş gözyaşım. Sen bilmiyorsun ama galiba dün gecede dayak yemişim sokak serserilerinden. Elimdeki şarap şişesi kızdırmıştır yine. Ne yapayım adam gibi içemiyorum şu lanet acı şeyi. Ne zaman sarhoş olsam hıçkırıklarımla boğuluyor bu sahil şeridi. Sen beni unuttun ama ben unutmanın formülünü kaybettim..
SEN BENİ UNUTTUN AMA
Ben unutmak isterken bile hatırlıyorum o kahrolasıca yüzünü. Beni mezar taşı gibi kas katı yapan o gözlerini. Birde neyi hiç unutmuyorum biliyor musun? Hani cep telefonlarımızla devamlı birbirimize çağrılar atardık ya? İşte onu.. Sen her çağrı attığında beni düşündüğün gelirdi aklıma ve bayramı karşılayan bir çocuk mutluluğuyla seni arardım.. Şu sıralar her telefonum çaldığında sensin sanıyorum. Sen olmadığını anlayınca da açmadan fırlatıyorum yanımdaki koltuğa.
Ne olurdu sanki az önce arayan kişi sen olsaydın?
SEN OLSAYDIN
Benim gibi güçsüz bir şekilde yaşayabilir miydin bu ayrılıktan sonra? Geri dönmeyeceğimi bildiğin halde akla gelmeyecek çılgınlıklar yapar mıydın dönmem için? Her sabah aynı otobüs durağına çok sevdiğin papatyaları getirip bırakırmıydın? Peki, her gece evimin önünde nöbet tutarmıydın?
Ağlamak için son insanında yanından gitmesini bekler miydin?
Yapmazdın demi?
Peki…
O zaman son kez iyi dinle beni..
Hani hep derdim ya sana SON SEVDİĞİMSİN diye?
SON SEVDİĞİM DEĞİL, SON SEVİYORUM DEDİĞİM OLDUN …
UĞUR BABAT

Demek sevme işi sana ağır geldi,sıkıldın ve artık bitsin istiyorsun.Peki.Sen bilirsin gönül gözüm..
Desene ,yine cam çerçeve perişan olacak .Kırmadık kapı , kalp bırakmıycam? Ben yine ayrılıkların şarkılarında kendimi kaybedip ,bir şişe rakıya rüşvet verip , teslim edicem ciğerlerimi alkollü saatlere.Gidişinle bana miras kalan özgürlüklerin kahredici yalnızlığında, gönderirken bir bardak alkolu
'Eski sevgilin meğer bir eşkiyaymış , yolda yürürken gördüğü tüm sevgililere çatıyor, kendi kendine konuşuyormuş' diyecekler sana.Sabahlara kadar içip içip park köşelerinde sızyormuş cümlelerini sıkça işeteceksin...Sevdiklerinin nasihatleri Benim serseriliğimi anlatırken, sen aklından hep bana söylediğin son kelimeyi geçireceksin..
Sıkılıyorum bazen senden ve özgür kızın yüzüğünü parmağına tek başına takmasını marifet bilenlerden ve tecavüze uğramış başıboş sevdalardan..Adam gibi adam , anam gibi osmanlı olan bir kadının sevdasına mutluluktan naralar atmak varken , ben daha kim bilir kaç cinayetin sanığı olucam?

Masum bir papatyanın , aptal bir fal için , faili meçhül cinayetlerde koparılma sebebi kadar aptal ve saçmaydın

Dünkü parasızlığımda , bir şişe şarabı zimmetime geçirmek isterken yakalandım iki aynasıza. Önce savcıya sonrada hakime anlatmak istedim hikayemi ama onlarda dinlemedi beni. Sonunda seni adam yerine koydular beni de mapusa.. Ulan sende adam oldun yaa...!
Bu mapuslukta duydum bazılarından.''İçki içmek haram ,sana küfür etmek günahmış.'' Peki yaptırana afmı çıktıda sen dışarda ben ma****ayım??
Hafifletici sebeb bile olmadı hikayemiz mahkeme salonlarında. Oysa İyi hali sen bozmuştun ama hakim seni adam yerine koydu benide..
senin anlayacağın her delinin anlatacak hikayesi vardır ama benimkini anlayacak bir akıllı bile yok ..
UĞUR BABAT

Sana âşık olmayı çalışıyordum gece ödevlerinde. Basit bir matematik sorusunda sen pay oluyordun ben payda. Ben inatla artarken sen hep yerinde sayıyordun.

Sana âşık olmasını öğreniyordum tarih derslerinde. Ben milat oluyordum sen benden sonrası. Sana elimi uzatıyordum ama sen hep öncede kalıyordun.

Sen bazen yanıma gelip bana sıkıntılarından bahseder başını omzuma koyardın, ama ben sana o anlarda dost olmayı beceremezdim. Senden izinsiz habersiz kimseye söylemeden âşık oluyordum sana ve sessizce bakmayı öğreniyordum yüzüne…

Ben sana âşık oluyordum ama sen görmüyordun. Her görüşme günlerinde bana en iyi dostum sensin demenin ızdırabı içinde ölüyordum ama sen görmüyordun. En büyük trajediyse bana o sevdiğin kişiyi anlatmandı. Bendeki de şans işte. Bu güne dek kimi sevsem ya başkasını seviyordu ya da beni sevgili olarak göremiyordu. Söylentilere göre benden iyi dost olurmuş. Peki ya sevgili? Benden neden iyi bir sevgili olmuyor?

Sevdiğin çiçeği yetiştiriyordum arka bahçemde. Çiçek önce filizleniyor sonra açıyor büyüyor büyüyor ama ben bir türlü koparıp sana veremiyordum. Korkuyordum aramızdaki dostluğun o çiçeği susuz bırakmasından. Utanıyordum… Sen onca güzellikleri sırtında taşırken ben heybesiz geziyordum. Söyleyemiyordum bir türlü içimdeki tapusu sana ait olan sevgiyi. Sen bir yıldız kadar bana uzakken ben şah damarına yakın olmayı becerecek kadar seviyor ama bunu sana anlatamayacak kadar beceriksizleşiyordum. Durduramıyordum bir türlü seni sevmeyi. Bir bebek gibi büyütüyordum seni içimde... Hani ilk kelime çıkar ya bir bebeğin ağzından BABA diye? İşte o anı bekleyen bir baba gibi bekliyordum BENDE SENİ SEVİYORUM demeni. Ama olmuyordu… Bir türlü bana o anahtar iki kelimeyi söylemiyordun. Sen içimde büyürken ben küçülüyordum.


Bugün yine gırtlağıma kadar seni doldurdum içime. Adımı sorsalar binlerce kelimeden sadece ismini taşıyan harfleri sayıklayacağım. Sıkmıyor ama bu sessi kısık radyo ayarındaki sevdam beni. Bu sayede nerede olduğunu, ne yaptığını sorun etmeden, diğerleri gibi ‘’beni bugün neden aramadın’’ demeden yaşıyorum seni... Seninle sevişmeden yatağıma yalnız uzanmakta beni üzmüyor. Zaten bendeki sevgiye sevişmek için bir beden de gerekmiyor artık...

Oksijensiz odaların pencere buğusunda yazıyorum artık adını adımın yanına. Bir kalp çizmesini öğreniyorum ve ben ne zaman sana âşık olsam bir ok çizip kalbime batırıyorum…
UĞUR BABAT