Tek Gözlü Anne

Annemin yalnızca bir gözü vardı. Ondan nefret ederdim... Çünkü bu durum beni utandırıyordu. Ailemizi geçindirmek için okulda aşçılık yapardı.

İlkokulda iken bir gün annem bana merhaba demeye gelmişti.Yerin dibine geçmiştim. Bunu bana nasıl yapabilirdi?Onu görmezden geldim. Ona nefretle baktım ve oradan kaçtım.Ertesi gün sınıfta bir arkadaşım dedi ki, Eeee, senin annenin yalnızca bir gözü var!Yerin dibine girmek istedim. Ve de annemin ortadan kaybolmasını istedim.Bu yüzden o gün onunla karşılaşınca dedim ki, Beni gülünç duruma düşüreceğine ölsen daha iyi?!!!Annem karşılık vermedi.Dediklerim hakkında bir saniye bile durup düşünmedim çünkü çok kızmıştım.Onun duyguları beni ilgilendirmiyordu.

Onu evde istemiyordum..Çok çalıştım ve Singapur'a okumaya gittim.Sonra evlendim. Kendi evimi aldım. Çocuklarım oldu ve hayatımdan memnundum.Bir gün annem beni ziyarete gelmişti. Kaç yıldır beni görmemiş ve torunlarını tanımamıştı.Kapıya gelince çocuklarım ona güldüler.Ona Evime gelip çocuklarımı nasıl korkutabilirsin!
HEMEN BURADAN GİT!

diye bağırdım.Buna annemin sessizce Kusura bakmayın. Yanlış adrese geldim galiba dedi ve gözden kayboldu.Bir gün mezunlar toplantısı için okuldan bir mektup aldım.Karıma iş seyahatine gidiyorum diye bahane uydurdum.Mezunlar toplantısından sonra sırf meraktan eski eve gittim!!! Komşularım, annemin öldüğünü söylediler. Hiç üzülmemiştim.Bana verilsin diye annemin bıraktığı bir mektup verdiler.


"En sevgili oğlum, her zaman seni düşünüyorum... Singapur'a gelip çocuklarını korkuttuğum için üzgünüm.Mezunlar gününe geleceksin diye çok sevinmiştim.Ama seni görmek için yataktan kalkabilir miyim bilemiyorum.Sen büyürken sürekli bir utanç kaynağı olduğum için üzgünüm.

Biliyor musun... sen çok küçükken bir kaza geçirmiştim ve gözünü kaybetmiştin.
Anne olarak senin tek bir gözle büyüme dayanamazdım.Bu yüzden sana kendi gözümü verdim.. O gözle benim yerime görüyor diye seninle o kadar gurur duyuyordum ki.

Bütün sevgimle...

ilginç bir hayat hikayesi her anne evladı için bu fedakarlığı yapar mı bilemem !

evet gerçekten çok ilginç bir olay ama ben bu tür bir kaç olay ile karşılaştım.
ve anne olan bir insanda gerçekten annelik duygusu var ise yani bir iki tane kötü anne haricinde.. inanın değil bir gözünü evladı üzülmesin canı yanmasın diye ne eksiği var ise ne sıkıntısı var ise hemen o sıkıntısını gidermeye çalışır.. çünkü o bir anne asla ama asla dayanamaz.. evladının acı çekmesine yada üzülmesine..
ve ben geçen gün bir haberde oğlunun böbreği yetersiz kaldığı için ve bir başka böbrek nakledilmediği takdirde hayatını kaybediceğini duyan anne oğluna gözünü kırpmadan hiç düşünmeden böbreğini vermiş..
bu anneliktir..
çocuklar asla ama asla anlayamaz.. taaki çocukları olana kadar o zamanda biraz geç kalınıyor tabii.
anne ve babaya olan anlayıştan ötürü..
Allah hiç kimseyi anne ve babasına kötü davranıcak kadar vicdansız yapmasın..


çok teşekkğrler güzel bir konuydu sağol..:)

vay be böyle anneleri görünce duyunca annemizin değerini bilmek gerekiyor

anne ve babamız ne durumda olsa bıle onları kabullenmelıyız cunku onlarda bizi kabullenip bu yaşa kadar büyüttüler