Fotoğrafçı...

İki yıldır evliydiler.Erkek edebiyatı ve şiiri seviyordu.
Yazılarını internet sitelerine gönderiyor,şiirlerini dergilere postalıyordu.
Fakat kimse dönüp bakmıyor,okuyan ve beğenen çıkmıyordu.
İyi bir fotoğrafçıydı.Ama edebiyat ve şiir merakı yüzünden fotoğrafçılığı bir kenara bırakmıştı.
Kendi düğünlerindeki fotoğrafların büyük bir çoğunluğunu da o çekmişti.
Karısını çok seviyordu.Karısı da onu seviyordu.
Kızın biraz sabırsız bir karakteri vardı,zaman zaman kızıp bağırır,küserdi.
Erkek daha sabırlıydı,her zaman karısını hoşgürür,affedici olmaya çalışırdı.
Erkeğin başı edebiyat ve şiirle hoş olduğu için,evin geçimini karısı sağlıyordu şimdilik.Çok satan bir yazar oluncaya kadar...
Kızın naz günüydü bugün.Yine kocasından sevmediği birşeyi yapmasını istiyordu.
Kız "arkadaşımın düğün fotoğraflarını neden sen çekmiyorsun?Üstelik karşılığını fazlasıyla ödeyeceğini söyledi."
Erkek:"Bugün vaktim yok"
Kız:"Öffff yine mi?Şu roman yazma işini biraz kenara bıraksan,pekala vaktin olacak"
Erkek:"Birgün herkes benim yazdıklarımın kıymetini anlayacak"
Kız:"Ben anlamam.Arkadaşımın düğün fotoğraflarını çekeceksin."
Erkek:"Hayır"
Kız:Ne olur sadece bir kez"
Erkek:"Hayır dedim!"
Diyalog burada koptu.
Kız son uyarısını yaptı:"Ya üç gün içerisinde bunu kabul edersin ya da..."
İlk günün sonunda kocasına mutfağı,banyoyu,bilgisayarı,bu zdolabını,televizyon u ve müzik setini yasakladı.Yasaklardan yatağı hariç tuttu,sadece herşeye rağmen sevdiğini göstermek için.
Erkek aldırış etmedi.Derken ikinci gün başka yasaklar ve bunu 3.deki başka yasaklar takip etti.
Ve üçüncü gece...Yine aynı yatağı paylaşıyorlardı.Ancak sırtları birbirine dönüktü.
Erkek:"Konuşmamız lazım."
Kız:"Fotoğraf çekimi dışında konuşacak bişeyimiz yok!"
Erkek:Çok önemli bir konu..." Kız sessiz kaldı.
Erkek:"Ayrılalım mı?Ne dersin?"
Kız kulaklarına inanamadı.
Erkek:"Bi kızla tanıştım."
Kız kızgınlığını ve şaşkınlığını saklayamadı.Gözleri çoktan nemlenmiş ve yüzünde göstermemeye çalıştığı iki damla gözyaşı aşağıya süzüldü.
Erkek pijamasının içinden bi fotoğraf çıkardı.Tam kalbinin üzerinde saklıyordu.
Erkek:"Hoş bir kız"
Kızın gözyaşları çoğaldı.
Erkek:"Anlaşabileceğim biri.Beni çok seviyor ve beni istemediğim şeyler yapmak için zorlamayacağından eminim.Ayrıca iyi bir yazar olmam içinde bana destek verecek."
Kızın kıskançlığı iyice arttı çünkü bir zamanlar bütün bu sözleri kendisi de vermişti...
Erkek:"Fotoğrafını çektim.Sende bakmak ister misin?"
Kız:"..."
Erkek fotoğrafı bakması için kıza uzattı ama kız karşı konulmaz bir öfkeyle erkeğin elini itti.
Ve kız ağlamaya başladı.
Erkek fotoğrafı tekrar koynuna koydu.
Erkek ışığı söndürdü ve uyumaya başladı.Kız ıiığı yaktı ve oturdu.
Erkek uyuyordu ama kızın uykusu kaçmıştı.
Bir zamanlar kendisi de diğer kız gibi davranmıştı ona...
Ne çabuk unutulmuştu iyiliği,desteği,sevgisi...
Tekrar ağladı.Onu uyandırmak istiyordu.Aşklarının hatırasını yeniden kalbine kazımak istiyordu.
Erkeğin pijamasının açık yakasından fotoğrafın arka yüzü görünüyordu.
Merak duygusu kıskançlığını ve öfkesini yendi.Kaybedeceği birşeyi yoktu nasılsa.
Elini uzatıp yavaşça aldı fotoğrafı.
Baktı.
Ağlamak istedi doyasıya...
Doyasıya gülmekte istedi.
Güzel çekilmiş bir fotoğraftı.Kız da güzeldi.
Kendi fotoğrafıydı.
Bir ara kendisinden habersiz çekmiş olmalıydı.
Eğildi, kocasını yanağından öptü.
Erkek tebessüm etti.
Uyuyormuş gibi yapıyordu.

[Üyeler Mesaj Yazmandan Misafirlerde Kayıt Olmadan Link GöremezlerKayıt İçin Tıklayın ! ]

verilen sözlerin unutulmaması gerek anlamlı bir hikayeydi tşkler ; )

evlilikler anlaşama üzerinedir. Karşılılı hoşgörü ve birbirini anlama çok önemli.

En başta ne söz verilmeşse, söze sadık kalınmalı. Elbette bazen, şartlar elvermez ve sözleri yerine getiremeyebilirsiniz. Ama yine en azından buna çalışın.

abim valla çok yakışıyosunuz..... ALLAH bozmasın......

Hepinize çok teşekkür ederim.

Çok Anlamlıydı. Paylaşım İçin Teşekkürler !

gzl hikaye paylaşım için tşk

emeğinize sağlık çok güzeldi