Seyr-i Zaman...

Seyr-i Zaman...

Hiçbir yüzü tamamlayamıyorum
hiçbir hikâyeyi sonlandıramadığım gibi
bir tek notalar…
Dudaklarımda yaban tebessüm,
eski bir fotoğraftan başlıyor seyir;
başakların ortasında ya öğlen ya ikindi
hayatı mırıldanırken öyle sırtüstü
uzaktan şapkanı al diyor annemin sesi
bilmiyor oysa; güneş çarpmasından daha çok acıtacak bir gün anılar…
bilmiyor…
Askılarım dizginliyor bir kalbin telaşını
her yanımı sarıyor zaman
ben hiçbir yüzü tamamlayamıyorum…
İçime ne vakit çarpsa bu keman kasveti
yenilgiyi tamamlıyor notalar,
ne saklanacak kimsem var
ne sayıklayacak adını…
Eski bir yara taşıdığım beni büyüten
Öznesini fiiline vurduruyor intihar
Duvar diplerine döndürür bu yaşam beni…
bir tek notalar…
İlk kar düştüğünde, bir tetik çekiliyor içimden
sesi zor duyuluyor
ve bir türlü öldürmüyor büyüten yara
bir türlü ayrılmıyor kafesten…
Avuçlarım dağlanmış oysa bak çoktan,
dudaklarımda yalan tebessüm
Eski bir fotoğrafta bitiyor bu seyri zaman
Unutmalıyız...
GÖKÇEHAN DAÇE