Anaforlaşır derya kıyıyı öper deniz,
Hikmete ram olunca aşka düşer bendeniz.
Asumanın altında pırıltı saçar deniz.
Geceler aydınlığa aralanan perdeniz,
Ay altında yakamoz kıyıyı öper deniz.
Ay semada göz kırpar yıldızlar çiçek saçar.
Raks eder deli deniz yakamozlar el açar.
Uyanınca martılar mehtaba doğru uçar.
Çok yavaş çek kayıkçı sonra bu tılsım kaçar.
Ay altında yakamoz yıldızlar çiçek saçar.
Sahilde gezen âşık döner denize bakar.
Renk cümbüşü içinde o da aşk odu yakar.
Gönlünü büryan eder yakamozdan taç takar.
Kanatlanan ruhuyla gönüle doğru akar.
Ay altında yakamoz döner denize bakar.
Asude âlemlerde sevgiye akar zaman,
Sevgi kalplere iner düşmana verir derman.
Yakamozlar aşk kokar dinlemez gönül ferman.
Hayatın aynasında bakışlar olur yaman.
Ay altında yakamoz sevgiye akar zaman.
Hayatın denkleminde aşk kokan bir hakikat.
Yakamozlar içinde sevgi olur mükâfat.
Geceler uzar gider uyanır tüm mahlûkat,
Coşmuş deli yürekler sevgi içinde kat kat.
Ay altında yakamoz aşk kokan bir hakikat.
Taha Tarık TORUN
