beni unutma sevgili...

Ben bugun sonbaharim, kuruyan yapraklari ugurlayan bir dalim, yagmurum, butun aynalardaki huzunum, yani siradan bir gundur yine bugunku yasantim, umuda sevgi baglayanlardan farkli degilimdir, bir ruyadan, hayalden farkli degildir yasadiklarim. Bazen sevginin oldugu mekanlarda dolasmak isteyen, uzak bir gokyuzunde bulut gibi hissediyorum kendimi, bazen de yasamin icinde gordugum sevgi parcaciklarina bakipta gulumsuyorum ama dokunamiyorum, ben yalanci gulumsemeyle dolasan biriyim bugun. Az once kisa bir sehir turu yaptim, buyuksehirin kucuk yasamlarini gordum, her bakista bir hikaye vardi merak ettigim, gizli bir ses vardi pesimden seslenip duran, sakli kelimeler vardi butun yuzlerde. Kagit toplayan cocuklar icin olmayan zaman kavrami, benim pesimde dolasti durdu, parklarda dolasan seven ve sevilenlere icimden sessizce "beni unutma sevgili, bensiz dusunme" dedim, sanki kelimelerim duyulacak, duygularim dokunacak birilerine. Hissettiklerimi yandaki koltuga koyup, duygularimi
yerinden sokup, ulasilamayan kisiyi, adi sani olmayan, duyulmayan sevgiliyi, elle tutulmayan, gozle gorulmeyen bir yasama cagirdim durdum, sessizce ruhuma davet ettim. Geldigimde ilk baktigim yer yine aynalar oldu, orada kararsizligim bekliyordu, guvenemedim kendime, kelimelerime sarildim hayallerim ugruna ama yinede her sey benim olsun diyemedim bencilce. Her sey benim olamaz biliyorum arada bir bunu cocuk ruhuma anlatmaya calisiyorum, paran varsa simit alirsin, yoksa bisey yapamazsin, calamazsin ey cocuk dedim kendime, yasam bir simite riske etmeye deger mi dedim yuregime. Kimileri diyebilirki, dunyanin yuvarlak oldugunu bilmeden de yasayabilir insan. Yuvarlak oldugunu bilmenin gunluk yasamda insanin mutluluguna ne faydasi var diye dusunebilirler. Pinardan gelen suyu icerken- dunyada sevgileri yasarken- sevgi suyunun fiskirip geldigi kaynagi hic merak etmeyebilirler, ben isterim, simit de yemek isterim.