Karadutun Hikayesi (Mitolojik Bir Aşk Öyküsü)...
Karadutun Hikayesi (Mitolojik Bir Aşk Öyküsü)...
Bir zamanlar birbirlerine aşık iki genç vardı. Kızın adı Tispe delikanlının adı ise Piremus idi. Bunlar yan yana evlerde otururlardı.
Birlikte büyüdüler ve çocukluklarından beri birbirlerine karşı aşk beslerlerdi. Fakat aileleri görüşmelerini istemezler, birbirlerine uygun olmadıklarını düşünürlerdi. Oysa onlar birbirlerini ölesiye seviyorlardı.
İki evin arasında gizi bir çatlak vardı aileleri bunu bilmezler onlarda geceleri bura da buluşurlar o aradan birbirlerine seslerini duyurur aşklarını dile getirirlerdi.
Bir gece ormanda ağacın altında buluşmaya karar verirler. Tipse ağaca Piremus’tan önce varmıştı.
Gittiğinde avını yeni yemiş ağzından kanlar akan bir aslanla karşı karşıya geldi.
Korkarak mağaraya doğru koşmaya başladı. Farkında olmadan yolda eşarbını düşürmüştü.
O sırada Piremus geldi gördükleri karşısında donup kalmıştı.
Kocaman aslan ağzında kanlarla birlikte biricik sevgilisi Tispe’nin eşarbını parçalıyordu.
O an aklına gelen ilk ve tek şey aslanın Tispe’yi öldürerek yediğiydi. Tispe’siz yaşayamazdı.
Aklından geçen sadece aşkı uğruna canına kıymaktı. Belinden hançerini çıkardı ve göğsüne sapladı.
Kanlar içinde cansız bedeni yere düştü.
Tispe ise korkusunu bir kenara atıp bir an önce aşkını görmek için mağaradan çıkmaya karar vermişti.
Ağacın altına geldiğinde o korkunç sahneyle yüzleşti.
Piremus’un cansız vucudu yerde ve elinde Tispe’nin düşürdüğü eşarbı tutuyordu.
ilk önce genç kız olanlar karşısında ağlamaktan hiçbir şeyi anlayamamıştı. Ama bir an eşarbı ve uzaklaşan aslanı görünce anladı. Mağarada düşündüğü o korkunç şey başına gelmişti.
Ve onun öldüğünü düşünen Piremus aşkı uğruna canına kıymıştı. Tispe bir an bile düşünmeden hançeri aldı ve göğsüne götürdü.
Onların aşkı ölesiye bir aşktı ölüm bile onları ayıramazdı.
Eğer Piremus aşkı uğruna ölümü göze aldıysa o da hiç çekinmeden canına kıyabilirdi ve hançeri sapladı.
Birden vücudu Piremus’un bedeninin üstüne yığıldı. O anda tanrılar bu yüce aşkı ölümsüzleştirmek istediler ve bu çiftin üstünde duran ağacı bunların aşkına adadılar.
Piremus’un kanını bu ağacın meyvelerine, Tispe’nin gözyaşlarını ise ağacın yapraklarına verdiler.
O günden beri bu karadut ağacının meyvesinin çıkmayan lekesini, (Piremus’un kan lekesini), dut ağacının yaprakları,(Tispe’nin gözyaşları) temizler…
Bilir misiniz dut ağacının meyvesinin lekesi çıkmaz.
Fakat elinize ağacın yaprağını alır ovuşturursanız lekenin gittiğini göreceksiniz
ALINTI
