Yalancinin Mum'u

Devr-i Saadet'te bir Yahûdi, bir Müslüman'a iftira ederek Peygamberimiz'e sikâyette bulundu:
-Bu adam benim devemi çaldi. Bu deve benimdir, iste sahidlerim, diyerek iki de münâfiklardan yalanci sahid gösterdi.
Gerekli inceleme yapildi, durum Müslüman'in aleyhine tecelli ederek devenin Yahûdi'nin olduguna hükmolundu ve deve Müslüman'dan alinarak Yahûdi'ye teslim edildi.

Bununla kalsa iyi. Hirsizlik yaptigi için o Müslüman'in ayrica eli de kesilecekti. 0slâm'in hükümlerini bilen o sahabî ellerini açarak:
-Ya Rabbi! Sen her seyi bilensin, görüyorsun ki Yahûdi yalanci sahidler göstererek devemi aldi. simdi de elim kesilecek. Her gece okudugum Salavat-i serife'nin yüzü suyu hürmetine sen beni bu belâdan kurtar! su anda beni kurtaracak hiçbir merci yok, diyerek Allah'a hulûs-i kalb ile yalvardi.

Daha Huzur-u Saadet'ten ayrilmadan deveye Cenab-i Allah lisan ihsan etti, deve konusmaya ve hakikati oldugu gibi söylemeye basladi:
-Ya Resûlellah! Ben bu Yahûdi'nin degil Müslüman'in maliyim. Beni sahibime iade et ki, adalet tecelli etsin, diyerek sahibinin huzuruna varip diz çöktü.

0nsana konusma hassasini veren Allah degil mi? Neye kadir degil ki, bir Yahûdi'nin karsisinda bir Müslüman'i küçük düsürmekten korudu ve deveye lisan bahsetti. Deve sahibine verildikten sonra Cenab-i Peygamber Efendimiz, orada bulunanlar da bilsin diye bu Müslüman'a ne ile bu dereceye eristigini sordu. O sahabî de:
-Ya Resûlellah! Ben her gece sana 10 defa salavat okumadan yatmam! Burada da o salavatin yüzü suyu hürmetine Allah'tan yardim diledim. Allah Celle Celalühü hamdolsun ki benim yüzümü kara çikarmadi, dedi.
Bunun üzerine Efendimiz (s.a.s):
-Ne mutlu sana, salavat hürmetine dünyada elin kesilmekten kurtuldugun gibi, ahirette de cehennem azabindan kurtulacaksin, buyurdular.

Orada bulunan münâfiklarin çogu îmanlarini yenilediler, kalblerini temizlediler, mü'minlerin ise bir kat daha îmani ziyadelesti...