Çok Salavat Peygamberi Sevmenin Delilidir

Nasıl ki mü'min kardeşimizin arkasından dua ettiğimiz zaman bir melek de bize aynı şekilde dua ediyorsa ve bu amel çok makbulse, kişi Peygamber Efendimiz (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem)'in üzerine Salavat-ı Şerife getirirse bir melek ona dua eder ve salavat getirir. Çünkü salavat Allah'ın yanında çok makbul olan amellerdendir.

Peygamber Efendimiz (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem)'in maneviyatı, ervahı seyyar olarak her yerde olabilir fakat zahiri vücudu Kabr-i Şerifi'nde, Ravza-i Mutahhara'dadır. Bu Kabr-i Şerif ile Cennet-i Alâ arasında irtibat vardır. Biz bulunduğumuz yerde ona Salavat-ı Şerife getirdiğimiz zaman bir melek de bize dua eder. Allah-u Zülcelal ayeti kerimede şöyle buyurmaktadır:

"Şüphesiz Allah ve Melekler; Allah'ın Resulüne selam ederler. Ey iman edenler sizde onun Resulüne selam ediniz.” (Ahzab; 56)

Peygamber Efendimiz (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem)'in üzerine salavat getirmenin faziletine dair bir çok hadis-i şerif zikredilmiştir. Yalnız bir tanesini söyleyerek yetineceğiz. Peygamber Efendimiz (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) şöyle buyuruyor:

"Cuma gününde bana çok salavat getiriniz. Zira biraz önce Cebrail bana geldi ve Allah’ın şu buyruğunu bildirdi: Yeryüzünde bulunan herhangi bir Müslüman, sana bir defa salavat getirirse, ben ve meleklerim ona on salavat getiririz.” (Taberani)

Peygamber Efendimiz (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) diğer hadis-i şerifte şöyle buyurmuştur:

“Ümmetimden birisi benim üzerime salavat getirdiği zaman, bir melek o salavatı sizin birinizin başka birisine hediye götürdüğü gibi, hediye şeklinde kabrime getirir ve şöyle der: -Ya Resulallah! Filan aşiretten, filanın oğlu size salavat getirdi. Ben de o salavatı beyaz bir sahifeye yazarım ve yanımda saklarım. Çünkü o salavat kıyamet gününde ona nur olacaktır." (Ebu Davud, Nesai)

Kıyamet günü karanlık olduğu için insana o günde nur lazımdır. Salavatlar da kişi için bir nurdur. Hz. Peygamber (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) bizim rehberimizdir. O, ne şekilde davranmışsa biz de o şekilde davranarak kendimizi kurtarırız, inşaallah. Eğer böyle davranmayacak olursak bize kurtuluş yoktur. Çünkü insanlar üç kısma ayrılırlar:

İnsan ya melek gibi olacak, ya (haşa) şeytan gibi olacak, yada babası Adem gibi olacaktır. İslam akidesine göre melekler yemek yemezler, uyumazlar, günah işlemezler, devamlı olarak taat yaparlar. Allah bizi onlardan ayrı yaratmıştır. Uykuya ve yemeğe muhtacız, bunlar olmadan yapamayız. Allah-u Zülcelal ayet-i kerimede şöyle buyurmuştur:

"Gecenizi örtü (dinlenme vakti) kıldık!" (Nebe; 10)

Allah-u Zülcelal meleklerin bünyesini bizden ayrı olarak yaratmıştır. Geriye insan için iki seçenek kalır. Ya şeytan gibi ya da babamız Adem gibi olmak. Melek olmamız mümkün değildir ki olalım. Allah-u Zülcelal hayır ve şerleri yarattı. Babamız Adem (Aleyhisselam) hata yaptığı zaman hemen Allah-u Zülcelal'e yalvardı, tevbe etti. Allah-u Zülcelal'de onu affetti.

Şeytan ise tevbe etmedi, hatasının üzerinde ısrar etti, hala da ısrar etmektedir. Allah-u Zülcelal her bin senede şeytana: “Eğer Adem (Aleyhisselam)'in kabrine secde edersen seni affederim.” demekte, şeytan ise: “Ben onun dirisine secde etmedim, ölüsüne nasıl secde edeyim.” demektedir.

Şeytan günahı üzerinde bu kadar ısrarlıdır. İnsan da, ya şeytan gibi günahı üzerinde ısrar ederek kendisinin günahkarlığını tescil ettirecek, ya da babası Adem (Aleyhisselam) gibi hatasına ağlayıp, tevbe edecektir.