Deli KimdiR, Kime Deli Denir bilir misiniz...... PeKi HiÇ DeLi GöRDüNüZMü?... buyrun

Allah dostlarindan Bayazid-i Bestami hazretleri bir gün timarhanenin
önünden
geçiyordu. Hakimlerden birisi de tokmakla havanda bir seyler
dövüyordu.
Bayazid-i Bestami hazretleri:
"-Ne yapiyorsun Hekimbasi?
-Delilere ilaç hazirliyorum.
-Benim hastaligima da ilaç olur mu?
-Hastaligin nedir?

Günah hastaligi. Bir ilaç biliyorsan tarif et.

-Hayir, ben günah hastaliginin ilacini bilmiyorum"
O sirada parmakligin arkasindan bir deli Bayazid-i Bestami'ye
seslendi:
"-Gel baba gel senin hastaliginin ilacini ben biliyorum.
-Söyle bakalim seni dinliyorum.

-On dirhem tevbe kökü ile on dirhem istigfar yapragi al. Bunlari kalb
havanina koy. Tevhid tokmagi ile döv. Insaf eleginden geçer. Göz
yaslariyla
yogur. Ask firininda pisir. O macundan her gün bes kasik al. Senin
hastaligindan eser kalmaz"

Bayazid-i Bestami bunlari dinledi. Içini çekti ve:

"Hey gidi dünya hey! Seni deli diye timarhanenin parmakliklari
arkasina
koyanlar utansin!" dedi.


SELAM ve DUA ile

ve aleyküm selam
köye gezmek için gittiğim zaman bi 5 yıl önce kadar..
teyzemler ile bi akrabamızdan eve gidiyorduk..
köyün bir delisi vardı hiç görmemiştim genelde teyzemler korkutlarını söylerlerdi..
neyse..
eve giderken okulun önünde elinde köylülerin verdiği küçük bir kavun kesip tam yiyecekken bizi gördü.. ve hemen bize ikram etti o an şaşırdım hem teyzelerimin söyledikleri sözler aklıma geldiği için hemde adı deli diye konumuş birisinden bu ikramı görmek biraz tuhaf kaçtı..
ısrarla almamızı söyledi teyzelerim kabul etmedi bende haliyle kabul etmedim ama baktık ki kurtuluş yok neyse verdiği dilimi aldım:))
yanımda duran yeğenime verdim.. iirenmekten değil ama neden yemediğimi bende şimdi merak ediyorum.:D.
çünkü ben kolay kolay irenen birisi değilim..

neyse ertesi gün ninemin evine geldi aç olduğunu söyledi zaten genelde köylüler bakardı oda benm şansıma ben oradayken geldi.:)
yemek yedi derken teyzemde çay demlemiş.. onun o gün kü ikramını o hoş görüsünü görüpte bir çay ikram etmemek olmaz..
çayı verirken..
adı deli diye konumuş amcanın gözlernde..
saflığı gördüm.. çok saf, temiz kalpli hiç bir karşılık beklemeyen.. birisinin ve ona verdiği yiyeceği ve içeceği aldığı anki sevinci..
anlatılmaz..
o anı yaşamak lazım..

bana bir deliden çok kalbi temiz olankalbinde kirin zerre kadar izi olmayan akıllı biri gibi göründü.. ki bence öyleydi..

benm anlattığım olay senin ki kadar ders verici olmasa da yaşadığım bu anıyı paylaşmak istedim..
Allah razı olsun çok güzel bir paylaşımdı:))

selamunaleyküm öncelikle şunu belirtmeliyimki çok güzel bir olay yaşamışsınız şimdi sizin yaşamış olduğunuz bu olayı okuduktan sonra aklıma musa aleyhisselamın kavminin Allahu tealayı misafir etmeleri geldi

Sakın bu yorumumda beni yanlış anlamayın eleştiri maksadında yapmıyorum aksine sizi tebrik ediyorum insanlar arasında deli diye bilinen kişiye siz ikramda bulunmuşsunuz belkide o deli diye tabir ettikleri kişi Allah dostu bir insanda olabilir Allahu teala da" ben ancak aciz bir kulumun kalbine sığarım"diyor şimdi aşağıda paylaşmış olduğum kıssayı okuyarak sanırım beni daha iyi anlayacaksınız
Allahu teala sizden razı olsun...
Ya Musa! Rabbimizi yemeğe davet ediyoruz. Buyursun bir gün misafirimiz olsun. Nemiz varsa ikram etmeye hazırız, dediklerinde Musa Aleyhisselâm, onları azarladı. «Nasıl olur, Allah (haşa) yemekten, içmekten ve mekândan münezzehtir» diyerek bir daha böyle bir şeyi akıllarından bile geçirmemelerini tenbihledi. Fakat Musa Kelîmullah Turu Sina'ya çıkıp, bazı münasaatta bulunmak istediğinde, Allah tarafından şöyle nida olundu:
- «Ya Musa neden kullarımın davetini bana getirip söylemiyorsun?»
Musa Aleyhisselâm:

«Ya Rabbi, böyle daveti size gelip söylemekten haya ederim. Nasıl olur, Zatı Ulûhiyetiniz onların söylediklerinden beridir» dedi.
Allah (c.c.):

«Söyle kullarıma, onların davetine Cuma akşamı geleceğim» buyurdu.
Musa Aleyhisselâm gelip kavmini durumdan haberdar etti, hazırlığa başlandı, koyunlar, sığırlar kesildi. Mümkün olduğu kadar mükellef bir yemek sofrası hazırlandı. Çünkü misafir gelecek olan ne bir vali, ne bir padişah, ne bir başka yaratıktı. Kâinatın yaratıcısı misafir olarak gelecekti. Hazırlıklar tamamlandıktan sonra, akşam üstü uzak yollardan geldiği belli; yorgun argın, üstü-başı birbirine karışmış bir ihtiyar gelip:

«Ya Musa! Uzak yollardan geldim, acım, bana bir miktar yemek verin de karnımı doyurayım» dedi.

Hz. Musa:
- Acele etme, hele şu testiyi al da biraz su getir bakalım. Senin de bir katkın bulunsun. Biraz sonra Allah (c.c.) gelecek, dedi.
Tabii adam daha fazla diretmeden çekip gitti. Yatsı vakti oldu, beklenen misafir halâ gelmedi. Sabah oluncaya kadar beklediler, halâ gelen giden yoktu. Neyse ümidi kestiler. Hz. Musa taaccüp içinde idi.
İkinci gün Hz. Musa Tur'a gidip:
- Ya Rabbi, mahcup oldum, ümmetim: «Ya Sen bizi kandırdın, ya Allah sözünde durmadı» diyorlar dediğinde, şöyle hitap olundu:
- Geldim ya Musa, geldim. Açım dedim, beni suya gönderdin, bir lokma ekmek bile vermedin. Beni ne sen, ne kavmin ağırladı.» Bunun üzerine Hazreti Musa Kelîmullah:
- Ya Rabbi bir ihtiyar geldi sadece, o da bir kuldu, Allah değildi. Bu nasıl olur? dediğinde Cenabı Allah:
- «İşte ben o kulum ile beraberdim. Onu doyursa idiniz, beni doyurmuş olacaktınız. Çünkü ben ne semalara, ne yerlere sığarım, ben ancak aciz bir kulumun kalbine sığarım. Ben o kulumla beraber gelmiştim. Onu aç olarak geri göndermekle, beni geri göndermiş oldunuz» buyurdu.
Demek ki, Allah için yapılan her şey, bizzat Allah'ın kendisine yapılmış gibi olmakta, Allah o kimseden razı olmaktadır

Rabbim cümlemizden razı olsun.. ecmain..
bu anlattığınız kıssayı çok sevdiğim bir arkadaşım bana daha önce anlatmıştı ve ilk anlattığında çok etkilenmiştim..
evet Allah'ın fakirlere muhtaç kişilere yardım etmemizi onları hor görmememiz gerektiğini buyurduğunu biliyorum..
ama kıssa ve hadisler ile insan daha iyi anlıyabiliyor.. ki anlatan kişi hadisi anlatırken sanki o hadisi yaşıyormuş gibi anlatması daha bir güzel oluyor..
insanın birtek aklı değil ruhu da anlatılanları hissedip güzel bir şekilde kavrıyor.. ve daha fazla tesiri oluyor..

siz bunu yeniden hatırlamama vesile oldunuz Allah razı olsun:))
yüreğiniz nurla dolsun..

cok güzel tb r ederim

çok güzeldi yazılar teşekkürler...