Yanında duyulan özlemin öylesine büyük ki…
Kollarında hissedilen huzurun öylesine güzel ki…
Yanımdan kalkıp gittin…
Gitmen gerektiği için gittin…
İçim burkuldu, yüreğim kanıyordu sanki…
Öylece duruyordun arkada…
Dikiz aynasına sığdıramamıştım seni,
O büyük yüreğini gözlerimde saklarken…
Gözümden süzülen yaşlar, hüzün değildi…
Sadece gitmek zorunda kalışımızın acısıydı…
Eve gelene kadar yanan her sokak lambasında,
Gördüğüm tüm yeşillerde,
Bildiğim tüm yollarda seni istedim, karşıma çıkasın…
Ama yine geleceğim kucak kucak sana…
Binlerce kez geleceğim, bıkmadan…
Zamanı değil seni seveceğim, senin yanında…
Beş dakika, on dakika… … …
Bir dakika yanında asırlar gibi sevgi dolu…
Ama bir o kadar kısa geçen zaman…
Kapıyı kapattın, öylece duruyordun…
Git hadi der gibi… ama gitme diyordun…
Biliyordum sende benim gibi hissediyordun…
Gitmem gerekiyordu… Gitmen gerekiyordu...
Ben gittim, sen gittin….
Ama bugün gene geleceğiz birbirimize…
Hiç kopmamış gibi sarılacağız birbirimize…
