Bugün yine yalnızdım
Sensiz ,kimsesiz ,
ıssız kişiliğimle
Elimde çayım oturuyordum balkonumda
Yine yalnızdım Belki de hep öyle kalacaktım...
Seni unutmak acı veriyor bana istemesem de
Düşünüyorum yalnızlığı
Bulamıyorum cevabını
Çünkü sen yoksun
Yine yalnızdım Belki de hep öyle kalacaktım...
Kitabım ,çayım ve yalnız kendi kimliğimleydim o gece
Evet evet yalnız kendi kimliğim
Peki neden? Yine yalnızdım
Soruyorum doktoruma ,deliriyorum hergün hergece...
Çünkü sen yoksun
Bir tek ben mi böyleyim acaba?
Neden bunu araştırmıyorum?
Neden sormuyorum insanları bir kenara çekip cevabını?
Yoksa istemiyor muyum?
Belki de korkuyorumdur
bir tek kendimin yalnız olmasından
Neden bu kadar çok korkuyorum ki yalnız olmaktan?
Beni bırakıp gittiği için mi?
Yine yalnızdım
Belki de hep öyle kalacaktım...
-->Issızlık kapıyı çaldı,
Açmaya korktum gece yarısı.
Şehir uykuya daldı,
Baktım dışarıya; katran karası.
Rüzgâr telaşla kokunu getirdi bana
Aldım koynuma.
Buseni hafızamdan koparıp iliştirdim dudaklarıma
Üşüdüm karanlıkta.
Tenine dokundum beni hissetsin diye
Ellerimi tut, ısıt diye.
Aç gözlerini<--
