Yalnızlık ne menem şeymiş
Kırkından sonra hissediyorum acısını
Kâğıdın kokusunu, kalemin mürekkebini
Tarumar olmuş bir yüzün gülüşünü
Sevdiğimin kahkahasıyla karıştırıyorum
Pervin”i hesaba bile katmıyorum
Anladım ki sevememişim onu
Ne Nevin”i Nede Gülşen”i
Bir göçükte kalmışım ellerim darda
Biliyorum birazdan savrulacağım
Diyardan diyara
Mermer bir yeraltı sarayına
Ellerimi toprağa yaslıyorum
Yalancı bir dayanak
Bilir ellerimin yine kayacağını
Biraz daha rakı
Pervin”i hala sevemiyorum
Nevin” de yalanmış, Gülsen” de yalanmış
Şairlere saygı duyuyorum
Demek yalnızlık böyle bir menem şeymiş
Biraz kâğıt kokusu, biraz kalem mürekkebi
Yüreğimde sertleşen Bıçağın dikişli izleri..
[Üyeler Mesaj Yazmandan Misafirlerde Kayıt Olmadan Link GöremezlerKayıt İçin Tıklayın ! ]
