Gitarların ağlayışını duydun mu hiç?
Ama nerden duyacaksın ki...
Onlar senin için sadece bir eşya.
Ama değiller,hiçbir zaman olmadılar.
Metal dinler misin?
Cevabın "Hayır" galiba...
Tamam dinleme sana zorla dinleten yok.
Ama sana bir şeylerden bahsedeceğim...
Bazı gruplar vardı mistik olayları analtır,
Bazıları ölen sevgiliyi,
Bazısı ise atalarını,
Ama sen ve etrafındaki çoğu insan onları hep aynı şekilde değerlendirdin...
"Satanist", "Eroinman" vs...
Nerden biliyorsun?
Hiç aralarına katıldın mı?
Ya da zahmete girip araştırdın mı?
Ordan oturduğun yerden ahkam kesmek kolay...
Tamam sert müzik yapıyorlar...
Tamam bazı kötü örnekleri var.
Ama nerden biliyorsun hepsinin öyle olduğunu.
Bir olay anlatacağım sana;
Grup konserdedir,sert bir şarkı,
Herşey gayet sert,
Brutal vokaller,
Eski sevgiliye olan kin,
Bağırış çağırış,
Ama bir an gelir hepsi susar,
Herkes geri çekilir,meydan basiste kalır.
Basist başını öne eğer,
Saçları yüzünün görülmesini engeller.
Sonra solosuna başlar,
Solosunu girerken gözünden bir damla yaş akar,
Sonra bir damla daha,
Ve devam eder basist ağlar.
Basist ağladıkça elindeki gitara daha içten odaklanır,
Ve gitarıda ağlamaya başlar.
İkiside ağlar,ağlar,ağlar...
Onları anlayanlarda fena olur,
Bazaıları göz yaşlarıyla eşlik eder.
Şu satırları yazarken bende ağlarım.
Soruyorum sana;
Ben o ağlayan basistim,
Ya da seyircilerden biriyim,
Hatta o ağlayan bas gitarım...
Ne diyorsun bana;
"Satanist" mi? "Ağlama" mı?
