Seni Bir Avuç Gözyaşında Sakladım
Yalnızlığım ben seni hiç sevmedim
Ama sadece sen vefalı çıktın
Ne kavgalar verdim oysaki hayatla ne kavgalar verdim sevdalara
Meğer hepsi gölge boşluğu yaşarmış
Cervantes bana bakarak yazmış sanki Donlu Kişot’unu
Bari onun bir Pançosu bir de yel değirmenleri vardı
Ya benim neyim var ki dünyada
Bir avuç gözyaşından başka
Gönlüm sende mi yorgun düştün gelmez oldun benimle
Sende terk eder mi oldun bıraktın beni hazan akşamlarına
Şimdi bu yalnızlık şakağımdaki kurşun misali beynime vururken
Beni zavallı bırakan yüreğim sen de seyreder oldun vefasız sevdalarım gibi
Hayallerim ya siz nerelere koştunuzgecelerin karanlığında kayboldunuz
Şimdi bana yorganlara yiğitçesine sarılmak kalmış
Şimdi bana geçen yıllarımın bir adisyonu bile doldurmayacak hesabı kalmış
Şimdi bana bir avuç gözyaşı kalmış
Sis sarmış bu köhne şehre
Kimileri Ankaya binmiş Kaf dağını aramakta
Kimileri umudu toprağa gömmüş filiz beklemiş
Kimileri güneşe yalvarmış doğsun istemiş
Kimileri sevdaları ayrılıklarla süslemiş
Ya ben seni bir avuç gözyaşımda sakladım
Bak işte avuçlarımda yetmez oldu ben seni nerelerde saklayayım şimdi hayallerim
