Hiç Bir Otobüsün Uğramadığı Son Durağındayım Hüznün

Hangi dalı tuttuysam,yapraklarında gözyaşımı bıraktım..!
Hangi sevdaya kucak açtıysam,boşluğu bağışladım ömrüme...!

Şimdi utangaç bir çocuğun mahçup bakışlarıyla mazimi selamlıyorum..

Geçmişim selamımı alır mı bilmem ama bildiklerim canımı yakıyor..!
Bildiklerimin sancısıyla kıvranmaktansa,bilinmezliğin karanlığında yolumu bulmayı tercih ederdim oysaki..!

" Oysa " lar," keşke " ler zehir tadında...

Kurumuş bir gül yaprağından medet umar haldeyken,hangi bestenin notalarına teker teker şiir yazsam da kurtulsam bu karanlıklardan ?

Sorularımın tümü cevapsız farkındayım...

Sonunda anlıyorum ki ben hüzünlerin,hiç bir otobüsün uğramadığı son durağındayım..!