Ayrıldık Öyle Mi?

[Üyeler Mesaj Yazmandan Misafirlerde Kayıt Olmadan Link GöremezlerKayıt İçin Tıklayın ! ]

Biz şimdi ayrıldık öyle mi..
Böylemi oluyormuş iç sızısı dedikleri. Böylemi oluyormuş olmadık bir şeyde onu görmek.
Biz ayrıldık.
Bu cümleyi sen gittiğinden beri kaç kez söyledim bilmiyorum. Her defasında biz ayrıl dedikten sonra duraklıyorum her defasında o son heceyi eklememek için o saliseler arasında ne çok resim geçiyor gözümün önünden. Hani elimden gelse o kelimenin arasına minicik bi hece koysam sanki her şey düzelecek gibi. Biz ayrıl ``ma`` dık. Bak nasılda yakıştı değimli kelimeye o minicik hece. Onsuz hiç güzel olmuyor. İki harf.. iki harften ne kadar çok şey doluyor dünyama eksilen o iki harf ne çok şeyi alıp götürüyor benden.
Ben kelimelerin arasında kaybolmuşken nereye hangi yolda olduğumu bilmeden yürüyorum. Ayaklarım yine rotasını tutmuş sana geliyor. Gene her akşam ki yere gidiyorum bilinçsizce. Birkaç adım kalmış seni beklediğim sandalyeye oturmak için nasıl yüzüm gülüyor bilemezsin hani bir tanıdık görse bide ``çok seviyorum derdi iki gün oldu ayrılalı yüzünde güller açmakta!! der. Derde tam o anda aklım başıma geliyor biz AYRILDIK.. Sanki beynimin içinde yankılanıyor o ses. Ses tekrarlandıkça yükseliyor yükseldikçe büyüyor bense küçülüyorum sanki dünya kocaman oluyor bense küçücük.. Masalar sandalyeler benden büyük yollar karma karışık etrafımdaki sesler uğultular nerde onları duymak istiyorum ama o büyüyen ses hala kulaklarımda.. O hiç sevmediğim alarm seslerini arıyor kulaklarım onlara sinirleneyim yine söyleneyim sende bana gül olmadık şeylere sinirleniyorsun diye bana gül. Bak yine senden kaçmaya çalışırken sana geliyorum. Ama biz ayrıldık..
Artık hiç kesişmeyecek değil mi yollarımız. Aynı yolu aynı bakkalı aynı durağı paylaşmayacağız seninle öylemi. Neden peki. Çünkü biz ayrıldık.
Şimdi hani sen bana darıldığında yada seni kızdırdığımda, iki kaşının bir araya gelipte koltuğunda elinde kitabınla oturduğunda, sessizce bir köşede oturup senin gözlerine yaptığım o kaçamak bakışlarım, minicik bir bakışını yakaladığımda da etrafımdaki o kocaman karanlığın aydınlanıp bana her defasında gözlerinden hediye gelen o rengarenk dünyam olmayacak ve ben birden yerimden fırlayıp senin ellerinde can bulmayacağım öyle mi?
Neden ?? Çünkü biz ayrıldık.